Δημήτρης Κουτσονίκας

Η ημέρα της Γης, οι ανεμογεννήτριες και το “Planet of the Humans”

Η ημέρα της Γης, οι ανεμογεννήτριες και το “Planet of the Humans”

Το νέο ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ (Michael Francis Moore, 23 Απριλίου 1954), «Planet of the Humans», προσφέρθηκε δωρεάν στο διαδίκτυο από τις 22 Απριλίου. Ο κορυφαίος ακτιβιστής και παραγωγός ντοκιμαντέρ επέλεξε τον εορτασμό των πενήντα χρόνων για την αφιερωμένη στη γη ημέρα (EarthDay), και εν μέσω πανδημίας, «έβαλε φωτιά» στα περιβαντολλογικά κινήματα και την οικονομία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. 

Tο ντοκιμαντέρ τολμά να πει ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) δεν είναι η λύση. Αποδεικνύει την αναποτελεσματικότητα των ανεμογεννητριών, των φωτοβολταϊκών και της βιομάζας για την παραγωγή ενέργειας και την προστασία του περιβάλλοντος. Ξεσκεπάζει το ρόλο των «ηγετών» τύπου Αλ Γκορ, και καταδεικνύει τη διαφθορά και τη χειραγώγηση μέσα στα περιβαντολλογικά κινήματα. Φωτίζει τα συμφέροντα πίσω από τις υποτιθέμενες πράσινες μορφές ενέργειας και την αδυναμία αντιμετώπισης της κλιματική αλλαγής.

Το «Planet of the Humans» έχει ήδη εκατομμύρια προβολές και τεράστιο αντίκτυπο. Η συζήτηση για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα θέματα που θίγει το ντοκιμαντέρ έχει ξεκινήσει.

Αυτό που δεν τόλμησε όμως να αναφέρει και αποτελεί θέμα ταμπού και στη χώρα μας, είναι η επιλογή παραγωγής πυρηνικής ενέργειας και τα πλεονεκτήματα της. Εάν, όμως, αναγνωρίζουμε το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και την ανάγκη για καθαρή και φθηνή ενέργεια, θα πρέπει να βάλουμε την πυρηνική τεχνολογία στη συζήτηση χωρίς φόβο και πάθος.

Το τρομακτικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ μας δίδαξε πολλά αλλά «έβαλε τη σκιά του» πάνω από κάθε σκέψη για παραγωγή πυρηνικής ενέργειας. Οι περισσότερες μονάδες παραγωγής πυρηνικής ενέργειας σχεδιάστηκαν τη δεκαετία του 60 και κτίστηκαν τη δεκαετία του 70. Είναι δεύτερης ή τρίτης γενεάς, λειτουργούν με υψηλές πιέσεις και περιθώριο ανθρώπινου λάθους, ενώ αφήνουν πυρηνικά απόβλητα επικίνδυνα για αιώνες.

Στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας της Φουκουσίμα κενά ασφαλείας υπήρχαν παντού. Εάν στο Τσερνόμπιλ ο σχεδιασμός ήταν λάθος, στην Φουκουσίμα ήταν λάθος και η τοποθεσία. Το εργοστάσιο αυτό ήταν το πρώτο που κατασκεύασε και διαχειρίστηκε αποκλειστικά η εταιρεία ηλεκτρισμού TEPCO (Tokyo Electric Power Company), με έδρα το Τόκυο. Η γερμανική ασφαλιστική DKVG με έδρα στην Κολωνία, είχε αναλάβει την ασφάλιση μέρους του κινδύνου αλλά τελικά δεν αποζημίωσε. «Γενικώς έχουμε μερίδιο της ασφάλισης των κινδύνων στην Ιαπωνία. Αλλά οι όροι του συμβολαίου εξαιρούν ζημιές από σεισμό, τσουνάμι και έκρηξη ηφαιστείου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο γενικός διευθυντής της DKVG Dirk Harbrücker στην DeutscheWelle. Οι ασφαλιστικές εταιρείες παγκοσμίως αρνούνται να καλύψουν συνολικά τις επιπτώσεις ενός πυρηνικού ατυχήματος. Η TEPCO ουσιαστικά ήταν αυτασφαλισμένη και μέχρι σήμερα μικρό κλάσμα των ζημιών έχει αποζημιωθεί.

Η επίπτωση στον άνθρωπο και τη φύση από τις κλασσικές μεθόδους παραγωγής ενέργειας και το CO2 είναι απείρως μεγαλύτερη. Εκατομμύρια πεθαίνουν στον πλανήτη από αυτό που ονομάζουμε ρύπανση, αλλά μοιάζει να μη μας απασχολούν ιδιαίτερα οι μακροχρόνιες συνέπειες! Ο φόβος για τα πυρηνικά έχει καλλιεργηθεί δεκαετίες με μεγάλη επιτυχία.

Σήμερα, η τεχνολογία παραγωγής πυρηνικής ενέργειας τέταρτης γενιάς σχεδιάζεται πλέον χωρίς την ανάγκη υψηλής πίεσης και χειρισμού από άνθρωπο. Η αξιοποίηση των σημερινών πυρηνικών αποβλήτων και των αποθηκευμένων πυρηνικών όπλων ως καύσιμο, αντιμετωπίζει ένα υπαρκτό πρόβλημα. Παράλληλα, έχει επιτευχθεί βελτίωση του οικονομικού οφέλους. Είναι πλέον η ώρα για συζήτηση και αποφάσεις με βάση την επιστήμη, τη λογική και την αντικειμενική ανάλυση των πραγματικών δεδομένων.

Δημήτρης Κουτσονίκας είναι σύμβουλος ασφαλίσεων, εκπρόσωπος της 4U Insurance Consultants, οικονομολόγος

Δείτε τα υπόλοιπα άρθρα του Δημήτρη Κουτσονίκα στο fpress.gr ΕΔΩ