Ποια "ασημικά" βιάζεται να πουλήσει η κυβέρνηση και γιατί

Ποια "ασημικά" βιάζεται να πουλήσει η κυβέρνηση και γιατί
Με «λαγό» τη μνημονιακή ρύθμιση που συνδέει τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων με τον προυπολογισμό και τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα κινηθεί το επόμενο τριμηνο το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που είναι πλέον «καταδικασμένο» να πιάσει τους στόχους του.

Σε αντίθετη περίπτωση τα «ελλείμματα» του λογαριασμού των εσόδων θα λείψουν από μισθους και συνταξεις και θα πρέπει να συμπληρωθούν από άλλα μέτρα.

Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας έχει αναλάβει την υποχρέωση να βάλει στα κρατικά ταμεία 4,8 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2016 (δηλαδή μέσα στους 15 επόμενους μήνες) και συνολικά 6,2 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2018. Για το τελευταίο τρίμηνο του 2015 πάντως, και «συνοψίζοντας» μια χρονιά χαμηλης απόδοσης ο στόχος έχει τεθεί κοντά στα 500 εκατ. ευρώ (πού χαμηλότερα από τα αρχικά προυπολογισμένα 1,4 δις.) και θα μπορέσει να επιτευχθεί μόνο εάν προχωρήσουν δύο «λιμνάζοντα» προγραμματα: ο Αστέρας Βουλιαγμένης και ο ΔΕΣΦΑ, που αν ολοκληρωθούν θα φέρουν στα κρατικά ταμεία τα προσδοκωμενα ποσα.

Έτσι, μπορεί στο ΤΑΙΠΕΔ να εργάζονται πυρετωδως για να ολοκληρώσουν τα προγράμματα – προαπαιτούμενα της συμφωνίας του Ιουλίου-Αυγούστου με τους δανειστές (περιφεριακά αεροδρόμια, ΟΛΠ-ΟΛΘ και τρένα) στην πράξη όμως τα μόνα προγραμματα που μπορεί να φέρουν έσοδα μέσα στο 2015 είναι αυτα για τα οποία υπάρχουν ήδη έτοιμες συμβάσεις. Δηλαδή αυτα του διαχειριστή ενέργειας στο φυσικό αέριο (ΔΕΣΦΑ) και του τουριστικού ακινητου της Βουλιαγμένης.

ΔΕΣΦΑ. Στην υπόθεση του ΔΕΣΦΑ, μετά το «μπλόκο» της Κομισιόν στην παραχώρηση ενός ευρωπαικού ρυθμιστη ενέργειας (66% προέβλεπε η αρχική συμφωνία που είχε κλειστεί επί κυβέρνησης Σαμαρα με τους Αζέρους της SOCAR) σε μη κοινοτική εταρεία, η ελληνική πλευρά κινήθηκε να εξετάσει το αν θα μπορούσε να «σπάσει» την πώληση: Παραχωρώντας το 49% στη SOCAR και το 17% σε ευρωπαική εταιρεία. Τα αποτελέσματα ήταν θετικά καθώς και οι Αζέροι φαίνεται να αποδέχονται τους νέους όρους, ενώ και σε ευρωπαικό επίπεδο υπάρχουν αρκετοί μνηστήρες για το 17%. Υπό την προυπόθεση ότι τα ποσα θα παραμείνουν στα επίπεδα που είχαν κατ΄ αρχήν κλείσει το 2013, η Ελλάδα θα εισπραξει τα 400 εκατ. ευρώ της συμφωνιας Σαμαρα, με την διευκρίνιση ότι μόνο τα 187 εκατ. εξ αυτων θα καταλήξουν στο ΤΑΙΠΕΔ. Τα υπόλοιπα θα «πάνε» στα ΕΛ.ΠΕ. τα οποία είναι επίσης μετοχος του ΔΕΣΦΑ.
Στα 400 εκατ.ερώ αποτιμάται και η κατ’ αρχήν συμφωνία των αραβικών (κυρίως κουβειτιανών) κεφαλαίων της Jermyn Street γιατην απόκτηση του Αστέρα Βουλιαγμένης που «κόλλησε» στα πολεοδομικά και εδικότερα στη δυνατότητα των αναδόχων να χτίσουν περισσότερες βίλες στο ιστορικό ξενοδοχειακό συγκρότημα. Με τους Άραβες να επιμένουν ότι αν αυτό δε σταθεί δυνατό το τίμημα που προσέφεραν πρόπερσι θα πρεπει να μειωθεί, το αισιόδοξο σενάριο παραμένει να κλείσει η συμφωνία στα επίπεδα του 2013-14. Εφόσον η συμφωνία ολοκληρωθεί το ΤΑΙΠΕΔ θα εισπράξει 100 εκατ. ευρώ με την Εθνική να κάνει το υπόλοιπο ταμείο.

Παρόλα αυτά, το πρόγραμμα – σηματωρός για τις αποκρατικοποιήσεις το 2015 δεν είναι άλλο από αυτό των περιφερειακων αεροδρομίων με την προκαταβολή των 1,23 δις. ευρώ για τη χρονιά της υπογραφής και την ετήσια «αποζημίωση» 22,9 εκατ. ευρώ για κάθε χρόνο (δηλαδή αλλα 920 εκατ. ευρώ) με επιπρόσθετη αποζημίωση για το δημόσιο ένα ποσοστό 28,6% επί των κερδών προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA), το οποίο θα μπαίνει επί 37 χρόνια από τα αεροδρόμια στα κρατικά ταμεία και το οποίο αποτιμάται σε 5,3 δισ. ευρώ. Με βάση τα σημερινά δεδομενα και εφόσον δεν ανακύψουν πρόσθετα προβλήματα το νέο deal θα είναι έτοιμο το Νοέμβριο, για έγκριση από τη Βουλή τον Ιανουάριο και υλοποίηση από τον Μάρτιο του 2016.

ΟΤΕ – ΕΛΠΕ. Εναλλακτικά (εφόσον κάποια από τα προηγούμενα προγράμματα δεν προχωρήσει) η πλευρα των δανειστών φέρεται να έχει ζητήσει να πωληθούν έως το τέλος του 2015, οι μετοχές του ΟΤΕ και των ΕΛΠΕ ως αντιστάθμισμα στην καθυστέρηση του ντιλ για τα αεροδρόμια. Και αυτο όμως προσκρούει σε εμπόδια. Για μεν τα ΕΛ.ΠΕ. το ζήτημα συνίσταται στην απομείωση της αρχικά προβλεπόμενης αξίας της αποκρατικοποίησης (το ΤΑΙΠΕΔ ελέγχει το 38,7%) και την έλλειψη επενδυτικού ενδιαφέροντος. Και για τον ΟΤΕ στην ιδαιτερότητα των διαδικασιών, με την πλειοψηφούσα Deutsche Telekom να διατηρεί δικαίωμα προαίρεσης για την αγορά του πακέτου των μετοχών. Κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να προχωρήσει τις διαδκασίες σε χρόνο που θεωρει συμφεροτερο.

Ανεξάρτητα από τον σχεδιασμό αυτό, στο ΤΑΙΠΕΔ «τρέχουν» τα προγράμματα των λιμένων (ΟΛΠ και ΟΛΘ) με βάση το νέο μοντέλο που προβλέπει την αρχικη παραχώρηση του 51% των οργανισμων, με το υπόλοιπο 16% να παραχωρείται σε ορίζοντα τετραετίας και υπό την προυπόθεση της εκτέλεσης μιας σειράς επενδυτικών έργων από τους αναδόχους. Με βάση τον κεντρικό σχεδιασμό οι προσφορές για τον ΟΛΠ θα υποβληθούν έως τα τέλη Νοεμβριου και για τον ΟΛΘ έως τα τέλη Δεκεμβρίου με όλους τους ενδιαφερόμενους να διαρτηρούν το ενδιαφερον τους (τρεις για τον ΟΛΠ και οκτώ για τον ΟΛΘ). Βέβαια τα έσοδα αναμένεται να είναι χαμηλότερα των 500 εκατ. ευρώ που εχουν προυπολογιστεί. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από τον περιορισμό του προς παραχώρηση ποσστού από το αρχικό 67% στο 51%, που οδηγεί τους μνηστηρες σε χαμηλότερες προσφορές με αρχικό τίμημα που δεν αναμένεται να ξεπεράσει τα 350-400 εκατ. και για τα δυο λιμάνια.


Οι χαμηλές προσδοκίες και το ερώτημα για το ελληνικό

Ακομη χαμηλότερες είναι οι προσδοκίες για τους σιδηρόδρομους, παρά την κινητικότητα στο ΤΑΙΠΕΔ λόγω της μνημονιακης υποχρέωσης να προχωρήσουν μεσα στο 2016 οι αποκρατικοποιήσεις της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ROSCO. Οι πιο αισιόδοξοι υπολογισμοί δεν «βγάζουν» λογαριασμό πάνω από το επίπεδο των 150 εκατ. ευρώ κάτι που σημιουργεί προβληματσμό στο Ταμείο.

Οι αριθμοί διαμορφωνουν εκ των πραγμάτων το ερώτημα κατα πόσον η νέα κυβέρνηση θα «προσφύγει» στη λύση του Ελληνικού για να καλυψει τους στόχους. Με την προσφορά για την αξιοποίηση του πρώην αεροδρομίου απότην Lamda Development (με προκαταβολή σχεδόν 1 δις. ευρω) να παραμένει σε ισχύ, το ερώτημα είναι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα «υποστείλει» τη σημαία ενός από τους μεγαλύτερους αντιπολιτευτικούς αγώνες του 2014 και θα διαπραγματευθει με την οικογένεια Λάτση για να καλύψει τούς στόχους του νεου μνημονίου. Η δέσμευση της συμφωνίας του Ιουλίου – Αυγούστου με τους δανειστές, πάντως, την καλύπτει μια και περιλαμβανει τη εν λόγω αποκρατικοποίηση στα προαπαιτούμενα και μαλιστα για το 2015..

ΠΗΓΗ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ