Η εδραίωση της τηλεργασίας, έχει δημιουργήσει μια νέα τάξη πραγμάτων στον τομέα της απασχόλησης και για το λόγο αυτό, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη θεσμοθέτησης κανόνων για την εφαρμογή της, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος καταστρατήγησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Για την τηλεργασία εκτός συνθηκών covid, απαιτείται η πρόβλεψη ύπαρξης συμφωνίας μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου για την απασχόληση του τελευταίου με τηλεργασία. Θα πρέπει δηλαδή, ο εργαζόμενος να παρέχει τη συναίνεσή του για την εκτέλεση των καθηκόντων του μέσω τηλεργασίας και όχι να επιβάλλεται αυτή μονομερώς από τον εργοδότη.
Αναμένεται νέο ρυθμιστικό πλαίσιο εντός του Νοεμβρίου που θα προβλέπει ότι κατ’ εξαίρεση, σε όλες τις επιχειρήσεις, για λόγους δημόσιας υγείας ή σε περίπτωση κινδύνου υγείας του ίδιου του εργαζομένου, ο εργοδότης θα πρέπει να αποδέχεται την πρόταση του εργαζομένου, που απασχολεί ήδη στις εγκαταστάσεις του, για τηλεργασία, εκτός κι αν αδυνατεί να το πράξει για σπουδαίο λόγο. Αντίστοιχα, ο εργαζόμενος, σε περίπτωση κινδύνου δημόσιας υγείας, θα πρέπει να αποδεχθεί την πρόταση του εργοδότη για τηλεργασία, εκτός εάν προβάλλει σοβαρό λόγο, για τον οποίο αδυνατεί να απασχοληθεί εξ αποστάσεως.
Περαιτέρω, είναι κρίσιμο ο εργοδότης να μεριμνεί για την τήρηση του συμβατικού ωραρίου του εργαζομένου, κατά την απασχόληση του με τηλεργασία και να φροντίζει για τη χορήγηση στον τελευταίο, της υποχρεωτικής ημερήσιας 11ωρης ανάπαυσης που δικαιούται. Επίσης, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, ο εργοδότης είναι υπεύθυνος και οφείλει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της υγείας και της επαγγελµατικής ασφάλειας του τηλεργαζοµένου.
Σημειωτέον επιπλέον ότι, ο αναγκαίος για την παροχή τηλεργασίας εξοπλισµός, θα πρέπει να διατίθεται από τον εργοδότη, εκτός αν ο τηλεργαζόμενος ήδη κατέχει τέτοιο εξοπλισμό. Ο εργοδότης, θα πρέπει να ενημερώνει τον τηλεργαζόμενο και να φροντίζει για τις διαδικασίες τεχνικής υποστήριξης, συντήρησης και αποκατάστασης των βλαβών του εξοπλισµού αυτού, το κόστος των οποίων θα επωμίζεται ο ίδιος (εργοδότης).
Αναγκαία δε, κρίνεται η ρύθμιση κανόνων όσον αφορά την τηλε-ετοιµότητα, τα χρονικά όρια αυτής και τις προθεσμίες ανταπόκρισης του εργαζομένου. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει υποχρέωση –παρά μόνο δυνατότητα- να ρυθμίζονται, κατόπιν συμφωνίας εργοδότη και εργαζόμενου, οι προϋποθέσεις και οι όροι της τηλε-ετοιμότητας.
Τέλος, απαιτείται η πρόβλεψη μέτρων που θα πρέπει να λαμβάνει ο εργοδότης, για την προστασία των επαγγελµατικών δεδοµένων, καθώς και των προσωπικών δεδοµένων του τηλεργαζοµένου, ενώ θα πρέπει να οριστεί και πλαίσιο ελέγχου στην οικία του εργαζόμενου από το ΣΕΠΕ για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας.
Κρίσιμο είναι ότι, η τηλεργασία δε μπορεί να απαιτείται σε συνθήκες περιορισμένης σε τετραγωνικά κατοικίας του εργαζόμενου, αφού ο χώρος εργασίας δεν πρέπει να ταυτίζεται με το χώρο της οικογενειακής και προσωπικής ζωής.
Ο Γιάννης Καρούζος είναι δικηγόρος-εργατολόγος. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και Μεταπτυχιακός Διπλωματούχος της Σχολής Εργατικού και Συνδικαλιστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Τεργέστης στην Ιταλία, με ειδίκευση στο Εργατικό Δίκαιο, Εργασιακές Σχέσεις, Ευρωπαϊκό Εργατικό Δίκαιο, Δίκαιο Κοινωνικής Ασφάλισης. Έχει πολύχρονη εμπειρία και πείρα συμβουλεύοντας δεκάδες Σωματεία Εργαζομένων και Επιχειρήσεις σε εργασιακά θέματα. Διατέλεσε Σύμβουλος σε τρία Υπουργεία της Ελληνικής Δημοκρατίας και υπήρξε επί έτη ενεργό μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας. Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Εργατικού Δικαίου και Κοινωνικής Ασφάλισης. Είναι Μεσολαβήτης, Μέλος του Σώματος Μεσολαβητών του Οργανισμού Μεσολάβησης Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Υπήρξε επίσης σύμβουλος στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της Ελλάδος (Ο.Κ.Ε). Δημοσιεύει άρθρα και μελέτες σε νομικά περιοδικά εργατικού δικαίου και εργασιακών σχέσεων και σε εφημερίδες.
Περισσότερα στην ιστοσελίδα https://dikigorosergatologos.gr
