Ποια είναι τα θετικά μέτρα του προϋπολογισμού του 2019

Τι αποκαλύπτει η έκθεση του Δημοσιονομικού Συμβουλίου αναφορικά με τον υπό κατάθεση προϋπολογισμό

Ποια είναι τα θετικά μέτρα του προϋπολογισμού του 2019

Σε 910 εκατ. ευρώ ανέρχεται το νέο πακέτο των θετικών μέτρων για το 2019, τα οποία θα περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός που κατατίθεται σήμερα στη Βουλή.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, προβλέπονται: μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 260 εκατ. ευρώ, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ελευθέρων επαγγελματιών, αυτοαπασχολουμένων και αγροτών κατά 177 εκατ. ευρώ, χορήγηση 400 εκατ. ευρώ για επίδομα στέγασης, επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους εργαζόμενους κατά 51 εκατ. ευρώ, καθώς και ενίσχυση της ειδικής αγωγής κατά 22 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα επίσης με την έκθεση, το πρωτογενές πλεόνασμα εφέτος διαμορφώνεται σε 3,98% του ΑΕΠ. Σε όρους ενισχυμένης εποπτείας, το πρωτογενές αποτέλεσμα Γενικής Κυβέρνησης ανέρχεται σε 7,383 δισ. ευρώ, δημιουργώντας δημοσιονομικό χώρο ύψους 885 εκατ. ευρώ, εντός του οποίου θα «κινηθούν» οι παροχές του κοινωνικού μερίσματος.

Για το 2019, το πρωτογενές πλεόνασμα, μετά την αφαίρεση των θετικών μέτρων και την ακύρωση της διάταξης για τη μείωση των συντάξεων, θα διαμορφωθεί σε 3,6% του ΑΕΠ ή 6,945 δισ. ευρώ, αφήνοντας ένα περιθώριο ασφαλείας 199 εκατ. ευρώ ως προς τον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ.

Τι αναφέρει για τις συντάξεις

Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο θεωρεί ότι η μη περικοπή των συντάξεων το 2019 και τα νέα δημοσιονομικά μέτρα απορροφούν σε μεγάλο βαθμό τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο, όπως είχε αποτυπωθεί στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, παρέχοντας μεν ώθηση στην ανάπτυξη αλλά περιορίζοντας σημαντικά τα περιθώρια δημοσιονομικών ελιγμών το νέο έτος. Κατά συνέπεια, σημειώνει ότι επιβάλλεται η εκτέλεση του προϋπολογισμού με μεγάλη προσοχή και χωρίς αποκλίσεις.
Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο επιπρόσθετα σημαίνει καμπανάκι κινδύνου εξαιτίας του εκλογικού δημοσιονομικού κύκλου και της οξύτητας των πολιτικών αντιπαραθέσεων, που όπως θεωρεί, μπορεί να προκαλέσουν αβεβαιότητες ως προς τον δεσμευτικό χαρακτήρα των δημοσιονομικών στόχων, δημιουργώντας παράλληλα ενδεχόμενα περιθώρια για «καιροσκοπικές συμπεριφορές» σχετικά με την τήρηση των φορολογικών υποχρεώσεων των πολιτών.