Της Έφης Καραγεώργου.
Σε όλα τα καταστήματα των τραπεζώνλειτουργούν πλέον τμήματα για τη ρύθμιση των καθυστερούμενων δανείων. Ενώ οι υπάλληλοι είναι επιφορτισμένοι, μόλις «βλέπουν» κάποιο δάνειο -στεγαστικό, καταναλωτικό- επιχειρηματικό ή πιστωτική κάρτα- που έχει εκδοθεί από το υποκατάστημα, να εμφανίζει ακόμα και οριακή καθυστέρηση, να ενημερώνουν άμεσα τον οφειλέτη, ασχέτως και αν η καθυστέρηση είναι μικρότερη από το ύψος μίας δόσης.
Αν δηλαδή το ύψος της μηνιαίας δόσης είναι πχ 430 ευρώ και ο δανειολήπτης καταθέσει στον συνδεδεμένο με το δάνειο λογαριασμό ποσό 400 ευρώ, είναι σίγουρο ότι θα δεχθεί κλήση ότι το δάνειο του εμφανίζει καθυστέρηση 30 ημερών. Αν δε οφείλει το ποσό των 450 ευρώ, τότε θα ενημερωθεί ότι το δάνειο του βρίσκεται σε δίμηνη καθυστέρηση.
Προκειμένου λοιπόν η διαχείριση να είναι αποτελεσματική, οι τράπεζες λειτουργούν πλέον σε όλα τους τα υποκαταστήματα, ειδικά τμήματα, τα οποία παρακολουθούν μέρα με τη μέρα όλα τα δάνεια και την εξυπηρέτηση τους.
Και μπορεί παλαιότερα οι διευθυντές και υποδιευθυντές των καταστημάτων να έπαιρνανbonusανάλογα με τα πόσα δάνεια χορηγούσαν και τις πόσες καταθέσεις «μάζευαν» κάθε μήνα, τώρα η εικόνα είναι ακριβώς αντίθετη. Ταbonusέχουν αντικατασταθεί με «ποινολόγια» αν ο όγκος των καθυστερούμενων δανείων υπερβαίνει το μέσο όρο.
Την ίδια ώρα με σεμινάρια οι τραπεζοϋπάλληλοι ενημερώνονται για το πως θα πρέπει να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις περιπτώσεις των δανειοληπτών που έχουν καθυστερούμενα δάνεια, σύμφωνα με τις αρχές του Κώδικα Δεοντολογίας.
Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τις οδηγίες της Τράπεζας Ελλάδος, οι τράπεζες θα πρέπει να διαθέτουν προσωπικό, σε επαρκή αριθμό, ανάλογα με τον αριθμό των εξυπηρετούμενων πελατών σε κάθε κατάστημα, με κατάλληλη κατάρτιση, δεξιότητες και επικοινωνιακές ικανότητες για να χειρίζεται αποτελεσματικά περιπτώσεις που εμπίπτουν στον Κώδικα.
Στόχος είναι, ο δανειολήπτης να λάβει ενδελεχή πληροφόρηση σχετικά με τους τρόπους που μπορεί να ρυθμίσει την οφειλή του και κυρίως να σταθμίσει τα υπέρ και τα κατά της κάθε προτεινόμενης λύσης, προκειμένου να διασφαλιστεί η επιλογή της καταλληλότερης, κατά περίπτωση, λύσης. Να είναι δηλαδή συμβατή με την οικονομική του κατάσταση, και να διασφαλίζεται ότι θα μπορεί να ανταποκριθεί σε βάθος χρόνου.
Εξάλλου και ο Κώδικας Δεοντολογίας στοχεύει αφενός στην ελάφρυνση των δανειοληπτών που αποδεδειγμένα βρίσκονται σε πρόσκαιρη αδυναμία εξυπηρέτησης των υποχρεώσεών τους, και αφετέρου στη μεγιστοποίηση των εισπράξεων από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
