Αντιθέτως ο Άρειος Πάγος στέλνει αυστηρό μήνυμα για το ποινικό σκέλος των φορολογικών υποθέσεων, ξεκαθαρίζοντας ότι οι ποινικές διώξεις θα ασκούνται με γνώμονα το αυστηρότερο δικονομικό πλαίσιο και αναδρομικά (για φορολογικές παραβάσεις και προ του Απριλίου 2011), καθώς και ότι για τα φορολογικά αδικήματα τελεσθέντα μετά την 1η/1/2014 δεν υπάρχει δυνατότητα διοικητικού (εξωδικαστικού) συμβιβασμού με τις κρατικές αρχές και συνεπώς είναι αναπόφευκτη η δίωξη.
Με απόφαση-σταθμό το ΣτΕ δίνει ουσιαστικά τη δυνατότητα να λειτουργήσει αναδρομικός «κόφτης» σε υπέρογκες φορολογικές επιβαρύνσεις που έχουν μπει και αφορούν χιλιάδες δικαστικά εκκρεμείς υποθέσεις, με προσαυξήσεις, πρόσθετους φόρους ή επιτόκια που χαρακτηρίζονται στις σχετικές προσφυγές «τοκογλυφικά», «παράνομες παρεμβάσεις στην περιουσία» κ.λπ.
Το ΣτΕ, σύμφωνα με το Έθνος, δέχεται ότι όταν αλλάζουν νομοθετικά οι φορολογικές κυρώσεις και γίνονται ηπιότερες μολονότι οι νέες επιεικέστερες ρυθμίσεις εφαρμόζονται για παραβάσεις που γίνονται μετά την έναρξη της ισχύος του ευμενέστερου νόμου, μπορεί να εφαρμοστούν και αναδρομικά σε παλαιότερες εκκρεμείς υποθέσεις.
Κατά το ΣτΕ, όταν ο νομοθέτης, μεταβάλλοντας αντιλήψεις, κρίνει ότι ο σκοπός της ταχείας και ακριβούς συμμόρφωσης στις επιβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα και κυρώσεις, τότε ελέγχεται ως άσκοπη, αδικαιολόγητη αλλά και αντίθετη προς τη νεότερη νομοθετική βούληση η επιβολή των παλαιότερων αυστηρότερων κυρώσεων, καθώς υπερβάλλουν το μέτρο που θεωρεί πλέον αναγκαίο ο νεότερος επιεικέστερος νόμος.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση επιβλήθηκε σε ΕΠΕ φόρος 334.494 ευρώ λόγω ανακριβούς δήλωσης, με πρόσθετο φόρο σε ποσοστό 181% με συνέπεια να πρέπει να πληρώσει συνολικά 602.090 ευρώ.
Το Διοικητικό Εφετείο απέρριψε το αίτημά της για αναδρομική εφαρμογή μεταγενέστερων επιεικέστερων νόμων (μείωσαν σταδιακά πρόσθετους φόρους από 300%, σε 200%, σε 120% και πρόστιμα σε 10-50% της διαφοράς φόρου), αλλά το ΣτΕ έκρινε εφικτή την αναδρομική εφαρμογή και το «κούρεμα», εφόσον υπήρξε νεότερος νόμος που αντιμετωπίζει ηπιότερα τη σχετική παράβαση, αξιολογώντας διαφορετικά τη βαρύτητά της.
Λόγω σπουδαιότητας η υπόθεση παραπέμφθηκε σε μείζονα σύνθεση.
