Ποιο είναι το στοίχημα της νέα διοίκησης της ΕΒΖ

Οι εκκρεμότητες και η πίεση από τους αγρότες που καλλιεργούν ζαχαρότευτλα

Ποιο είναι το στοίχημα της νέα διοίκησης της ΕΒΖ

Τις σημαντικές εκκρεμότητες του περασμένου διαστήματος θα προσπαθήσει να «τρέξει» ο πρώην επικεφαλής του Χρηματοστηρίου Αθηνών, Παναγιώτης Αλεξάκης, όπου ανέλαβε πρόεδρος στο νέο διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ΑΕ.

Από 1η Νοεμβρίου, το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΒΖ, η κυβέρνηση και ο μεγαλο-πιστωτής της, Τράπεζα Πειραιώς θα κληθεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα, αν η ΕΒΖ μπορεί να παράγει στην Ελλάδα ζάχαρη σε ανταγωνιστικές τιμές, ενόψει της πλήρους απελευθέρωσης των εισαγωγών.

 

Την ίδια στιγμή, οι εκκρεμότητες αφορούν την ολοκλήρωση του διαγωνισμού πώλησης των θυγατρικών στην Σερβία αλλά και την επανεκκίνηση του εργοστασίου της Ορεστιάδας, που παραμένει κλειστό λόγω του διοικητικού αδιεξόδου που προηγήθηκε με την παραγωγή των τεύτλων να βρίσκεται ακόμη στα χωράφια.

Το σχέδιο διάσωσης που εκπονήθηκε από την προηγούμενη διοίκηση σε συνεργασία με την Πειραιώς δεν υπόσχεται ότι η επιχείρηση θα ορθοποδήσει και θα καταστεί ανταγωνιστική βιομηχανία για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, καθώς δεν απαντά στο βασικό ζητούμενο. Πώς θα «δελεαστούν» οι αγρότες να καλλιεργήσουν ζαχαρότευτλα και την ίδια στιγμή, η ΕΒΖ να αγοράζει πρώτη ύλη σε τιμή που να μην τη βάζει μέσα.

Οι τευτλοπαραγωγοί στην περιοχή του Έβρου κάθονται σε «αναμμένα κάρβουνα κάθονται» καθώς οι τελευταίες διοικητικές εξελίξεις στην ΕΒΖ δεν έχουν επιτρέψει να ξεκινήσει η καμπάνια στη μονάδα της Ορεστιάδας, με συνέπεια να προκύπτει κίνδυνος υποβάθμισης ή και ολοκληρωτικής απώλειας της σοδειάς των 16.000 στρεμμάτων που σπάρθηκαν τοπικά.

Έτσι, το αρχικό πλάνο για τις 4 Οκτωβρίου μετατέθηκε στις 9 του μήνα, κατόπιν στις 11, ακολούθως στις 18, ενώ τώρα πιθανότερη ημερομηνία προβάλει η 26η Οκτωβρίου, υπό την προϋπόθεση ότι η νέα διοίκηση της ΕΒΖ θα πάρει άμεσα αποφάσεις προς την κατεύθυνση αυτή.

Για να λυθεί το αδιέξοδο, θα πρέπει η κυβέρνηση, σύμφωνα με στελέχη που διοίκησαν στο παρελθόν την εταιρεία, να εκπονήσει σχέδιο κρατικής ενίσχυσης, κατά το πρότυπο της Φινλανδίας, το οποίο θα κατατεθεί στην Ε.Ε. για έγκριση.

Να επιδοτείται, δηλαδή, η ΕΒZ από το Δημόσιο, καλύπτοντας το κενό μεταξύ της τιμής που συμφέρει να αγοράζει την πρώτη ύλη και της τιμής την οποία ζητά ο παραγωγός για να καλλιεργήσει.

Για να έχει νόημα, όμως, κρατική ενίσχυση της τάξης των 15 εκατ. ευρώ ετησίως, θα πρέπει προηγουμένως να διενεργηθεί μελέτη σκοπιμότητας από την οποία θα προκύπτει ότι η αναζωογόνηση της καλλιέργειας θα φέρει πολλαπλάσια οφέλη για την οικονομία. Κάτι για το οποίο διατυπώνονται, επίσης, ζωηρές επιφυλάξεις.

Αξιολόγηση