Η τεχνολογία, η οικονομική κρίση φέρνουν δραματικές αλλαγές στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Τα βασικά σημεία που απασχολούν αυτή τη στιγμή τα ιδρύματα είναι τρία. Τα κόκκινα δάνεια, οι πλειστηριασμοί και το μισθολογικό και λειτουργικό κόστος.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σήμερα στην Ελλάδα περισσότεροι από 3 εκατομμύρια πελάτες των τραπεζών πραγματοποιούν τις συναλλαγές τους μέσω των νέων δικτύων εξυπηρέτησης, δηλαδή από την οθόνη του υπολογιστή τους, το κινητό τους τηλέφωνο ή μέσω του phone banking. Πλέον οι πληρωμές φόρων (εισόδημα, ΕΝΦΙΑ, τέλη) πραγματοποιούνται μέσω του e-banking, ακολουθούν οι πληρωμές μέσω των ΑΤΜ και τελευταίες έρχονται οι συναλλαγές στο τραπεζικό γκισέ.
Η ψηφιακή εποχή αναπόφευκτα προκαλεί αναστάτωση σε πολλούς κλάδους, ανατρέπει δεδομένα και παραδοσιακούς παίκτες.
Έτσι, την πόρτα της εξόδου αναμένεται να δουν 3.500 εργαζόμενοι στις τράπεζες. Η στρατηγική αυτή αποτελεί μονόδρομο για τους τέσσερις συστημικούς ομίλους, καθώς οι παραδοσιακές τραπεζικές εργασίες συνεχίζουν να κινούνται στον… πάτο του βαρελιού, ενώ η ταχεία μετάβαση στην εποχή του ηλεκτρονικού χρήματος, μετά την επιβολή των capital controls, καθιστά απαραίτητη την ψηφιοποίηση των μονάδων που θα διατηρήσουν.
Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εισέρχονται σε νέο κύκλο συρρίκνωσης και μετασχηματισμού, στοχεύοντας μέσα στα επόμενα δύο-τρία χρόνια να μειώσουν το δίκτυό τους σχεδόν στο μισό, βάζοντας «λουκέτο» σε 1.000-1.200 καταστήματα, εξέλιξη που θα οδηγήσει αναγκαστικά στην έξοδο το 10% των εργαζομένων τους.
Οι ανάγκες σε προσωπικό που απασχολείται στο κομμάτι των διαχείρισης και των εισπράξεων μη εξυπηρετούμενων δανείων θα περιοριστούν σημαντικά, με δεδομένο ότι οι τράπεζες θα διαθέσουν προς διαχείριση σε εξειδικευμένες εταιρείες ή θα ρευστοποιήσουν ως και τα μισά προβληματικά τους δάνεια. Στο πλαίσιο αυτό, τραπεζικό στέλεχος εκτιμά ότι, με τις σημερινές συνθήκες στην αγορά, η διατήρηση από κάθε όμιλο περισσότερων των 300-350 καταστημάτων δεν έχει νόημα.
Για την προσαρμογή τους σε αυτά τα επίπεδα, θα πρέπει ως και το 2020 να κλείνουν κατά μέσο όρο σχεδόν 10 μονάδες κάθε εβδομάδα. Αναπόφευκτα, το κλείσιμο των καταστημάτων θα οδηγήσει σε αποχωρήσεις του πλεονάζοντος προσωπικού, εθελούσιες σε πρώτη φάση και αναγκαστικές στη συνέχεια, αν τα νούμερα δεν βγαίνουν αλλιώς.
Στα τέλη του 2017 ο αριθμός των τραπεζοϋπαλλήλων στις τέσσερις μεγάλες τράπεζες διαμορφώθηκε σε 42.200. Σε βάθος τριετίας, εκτιμάται ότι θα πρέπει να μειωθεί κάτω από τις 39.000.
Η προσαρμογή αυτή θα γίνει σε πρώτη φάση μέσω οικειοθελών αποχωρήσεων, αλλά και με «μεταγραφές» προσωπικού σε εταιρείες διαχείρισης «κόκκινων» δανείων. Στη δεύτερη περίπτωση θα δοθούν σημαντικά κίνητρα, τα οποία θα έχουν τη μορφή αποζημιώσεων αλλά και ποσοστιαίων μπόνους επί των ποσών που θα ανακτώνται.
Η ζήτηση πάντως για οικειοθελείς αποχωρήσεις έχει περιοριστεί σημαντικά, καθώς έχουν φύγει ήδη πολλοί εργαζόμενοι άνω των 50 ετών από τις τράπεζες και οι νεότεροι δεν παίρνουν εύκολα την απόφαση να βγουν εκτός αγοράς εργασίας. Άρα είναι πιθανό κάποια στιγμή να καταστούν αναγκαίες και οι ομαδικές απολύσεις.
