Αυτό αποφάσισε ο Άρειος Πάγος αποφαινόμενος σε μια περίπτωση αντιδικίας Δήμου της βόρειας Ελλάδος με ιδιώτη ενοικιαστή, που αφορούσε την τύχη ενός ενοικιαζόμενου ακινήτου.
Το ακίνητο εκμισθωνόταν από ιδιώτη για τη χρήση του ως εστιατορίου. Ο εν λόγω ενοικιαστής, το 2008 είχε καθυστερήσει να καταβάλει στον ΟΤΑ-ιδιοκτήτη του ακινήτου νοίκια οκτώ μηνών, δημιουργώντας συνολικά οφειλή 7500 ευρώ. Κατά το τέλος του 2008, ο Δήμος κατήγγειλε τη σύμβαση και με αγωγή του αξίωσε να του επιστραφεί το ακίνητο.
Σύμφωνα με το νόμο, η καταγγελία της σύμβασης επιτάσσει την αποπληρωμή της οφειλής εντός μηνός, αλλιώς η συμφωνία λύεται και το ακίνητο αποδίδεται στον ιδιοκτήτη. Ο ενοικιαστής δεν κατέβαλε τα ενοίκια εντός των προβλεπόμενων από την νομοθεσία τριάντα ημερών, αλλά τα κατέβαλε σε δύο δόσεις από τον δεύτερο μέχρι τον έκτο μήνα.
Κατά την εκδίκαση της αγωγής του ιδιοκτήτη στο Εφετείο, ο ιδιώτης δήλωσε πως η καθυστέρηση εξόφλησης της οφειλής του οφειλόταν σε οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετώπισε λόγω προβλημάτων υγείας συγγενικού του προσώπου. Υποστήριξε επίσης πως η εφαρμογή των προθεσμιών οδηγούσε σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
Το Εφετείο δεν δικαίωσε τον ιδιώτη, αλλά έκρινε πως όφειλε να αποδώσει το ακίνητο στον ιδιοκτήτη του λόγω της καθυστέρησης της αποπληρωμής των ενοικίων. Η αίτηση αναίρεσης του ενοικιαστή στον Άρειο Πάγο δεν άλλαξε την απόφαση αυτή. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε πως η καθυστερημένη καταβολή των οφειλομένων μετά την παρέλευση των προθεσμιών, επιφέρει μεν απόσβεση της οφειλής, πλην όμως εξακολουθεί να υφίσταται η υποχρέωση για απόδοση του μισθίου – και για να συνεχιστεί η μίσθωση του ακινήτου από τον ίδιο ενοικιαστή, χρειάζεται να συναφθεί νέα σύμβαση.
