Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Frankfurter Allgemeine Zeitung ο υπουργός περιγράφει την επιτυχή πορεία εξόδου της χώρας του από το μνημόνιο σε λίγους μήνες. Έτσι μετά την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, η Μεγαλόνησος βγαίνει από την κρίση με ένα επιτυχημένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
Μνημόνιο ως προϋπόθεση ανάπτυξης
«Χρειαζόμασταν την τρόικα, την καλέσαμε να μας βοηθήσει και συνεργαστήκαμε εποικοδομητικά μαζί της», τονίζει ο κύπριος υπουργός.
«Λόγω των λαθών του παρελθόντος είχαμε ανάγκη τη χείρα βοηθείας των ευρωπαίων εταίρων μας και του ΔΝΤ. Η τρόικα είναι προσωρινά εδώ. Δεν θέλουμε να γίνουμε βάρος για περισσότερο διάστημα, είχαμε εποικοδομητικές συναντήσεις, ενίοτε με διαφορετικές απόψεις, αλλά είναι φυσικό».
Ο Χάρης Γεωργιάδης αναφέρει ότι δεν θα ζητηθεί η εκταμίευση όλου του ποσού βοήθειας, καθώς η δημοσιονομική προσαρμογή ήταν πιο επιτυχής από όσο αναμένονταν και μετά από 14 τετράμηνα αρνητικής ανάπτυξης, το πρόσημο έγινε και πάλι θετικό το πρώτο τετράμηνο του 2015.
«Αυτό δείχνει ότι δημοσιονομική εξυγίανση και δομικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία δεν οδηγούν στη βαθιά ύφεση, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι», επισημαίνει ο Χάρης Γεωργιάδης.
«Το αντίθετο συμβαίνει, αφήνουμε την ύφεση πίσω μας και δεν θέλουμε να χρειαζόμαστε τους εταίρους, αλλά να γίνουμε και πάλι αξιόπιστο μέλος στην ευρωζώνη».
Στην ίδια συνέντευξη ο κύπριος υπουργός κάνει αναφορά στην απαρχή και τις αιτίες της κρίσης, στις επισφάλειες του τραπεζικού συστήματος και στις δύσκολες αποφάσεις της κυπριακής κυβέρνησης και στέκεται ιδιαίτερα στο πώς καταπολεμήθηκαν τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα.
« Όχι με την επιβολή μεγαλύτερων φόρων, που θα έπλητταν νοικοκυριά και επιχειρηματίες, αλλά με περικοπή δαπανών (…) Περικόψαμε τρέχουσες δαπάνες και μισθούς, βάλαμε τέλος στην κατάχρηση των κοινωνικών εισφορών και έτσι μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε 7.000 δικαιούχους στο σύστημα. Επεξεργαστήκαμε με το ΔΝΤ ένα σύστημα ελάχιστου επιδόματος κοινωνικής βοήθειας ανάλογα με τα μέλη των οικογενειών.
Ένα νοικοκυριό του ενός ατόμου παίρνει 500 ευρώ», αναφέρει ο Χάρης Γεωργιάδης στη συνέντευξη, στην οποία επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν πια τόσο στενές σχέσεις με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, για να μην επαναληφθούν σενάρια από το πρόσφατο παρελθόν.
Ένα «ντιλ» για τη Μέρκελ
Στην εφημερίδα Die Welt σκιαγραφείται το ενδεχόμενο να χρειαστεί η Γερμανία να καλύψει με χρήματα από τα κρατικά ταμεία και όχι με εγγυήσεις το κενό που θα δημιουργηθεί σε περίπτωση που τόσο το ποσοστό ανάπτυξης όσο και το πρωτογενές πλεόνασμα στην Ελλάδα μείνουν κάτω από τις προβλέψεις, ένας εφιάλτης για την Άγκελα Μέρκελ.
«Το ποσό που θα λείπει τα επόμενα πέντε χρόνια υπολογίζεται να φτάσει τα 40 δις ευρώ», επικαλείται ο αρθογράφος της εφημερίδας τον Κρίστιαν Σουλτς από την Berenberg Bank.
« Η δεξαμενή σκέψη Bruegel των Βρυξελλών υπολογίζει ότι με την παράταση του χρόνου αποπληρωμής και τις μειώσεις των επιτοκίων θα μειώνονταν το χρέος μόνο κατά 32 δις ευρώ (…) Ενώ οι Έλληνες επιθυμούν ει δυνατόν μια ‘βελούδινη’ λύση του δημόσιου χρέους, λιγότερες δεσμεύσεις, παρόλα αυτά οικονομική βοήθεια δις ευρώ χωρίς να έχει διατυπώσει αντιρρήσεις η Κομισιόν, το ΔΝΤ και ο Σόιμπλε κρατούν ανυποχώρητη στάση» υπενθυμίζει η εφημερίδα.
«Η Μέρκελ από την πλευρά της θέλει λύση γιατί η Ελλάδα είναι γι’ αυτήν στρατηγικά πιο σημαντική χώρα για να την αφήσει να βγει από την ευρωζώνη» υποστηρίζει ο αρθρογράφος.
«Τόσο εύκολο δεν είναι, και γι’ αυτό η Μέρκελ φέρει σημαντικό κομμάτι ευθύνης. Αυτή ήταν που πριν από χρόνια και παρά την αντίθετη συμβουλή του υπουργού Οικονομικών έθεσε τη συμμετοχή του ΔΝΤ ως προϋπόθεση για τη χορήγηση γερμανικής οικονομικής βοήθειας». Και το άρθρο καταλήγει με τη διαπίστωση ότι τώρα η καγκελάριος χρειάζεται ένα «ντιλ», με το οποίο και να μπορέσει να διατηρήσει το γόητρό της και να πάρει ο Τσίπρας «τα δισεκατομμμύριά του».
ΠΗΓΗ: Deutsche Welle
