Προεξοφλημένη και by the book η χθεσινή κίνηση των μελών της ΕΚΤ να προχωρήσουν σε νέα μείωση επιτοκίων.
Kαι τώρα τι; έκδηλη η αμηχανία στην ομιλία της επικεφαλής- καθώς στην Φρανκφούρτη παρακολουθούν σιωπηρά και δίχως δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης- Και να σκεφτεί κάποιος πως-ακόμη- ήμαστε στον προθάλαμο μία κρίσης που απειλεί να αναδείξει όλες τις διαρθρωτικές ανεπάρκειες του 1992 (Μάαστριχτ).
Το πως θα πορευτεί η ΕΚΤ- και κατά πόσον θα μπορεί να είναι αποτελεσματική- είναι το εύλογο ερώτημα, καθώς τα “όπλα” που διαθέτει ΑΡΡ, ΡΕΡΡ, TLTROs e.t.c ) δεν επαρκούν για να ανταπεξέλθουν στα bazooka της Ουάσιγκτον.
Πάντως, οι bond vigilantes έριξαν τις προειδοποιητικές βολές τους την Τετάρτη, στέλνοντας τις αποδόσεις ομολόγων (υπερχρεωμένων/ελλειμματικών οικονομιών) στα επίπεδα της “ελληνικής κρίσης” του 2010-2011.
Το συν 12% στην απόδοση του bund ήταν η μεγαλύτερη άνοδος (επιβάρυνση του κόστους δανεισμού χρήματος) για την οικονομία της Γερμανίας από το 2008.
Μπροστά σε αυτά- και στα επερχόμενα- αλήθεια ποιες θα μπορούσε να είναι οι αντοχές και της ΕΚΤ, σε μία Ευρώπη πολιτικά-οικονομικά κατακερματισμένης.
