Και όμως, η Βρετανία φεύγει

Στη 1 το πρωί του Σαββάτου ώρα Ελλάδας, μεσάνυχτα ώρα Βρυξελλών και 11 το βράδυ της Παρασκευής ώρα Βρετανίας, η Ε.Ε. θα μετράει πλέον 27 μέλη και το Λονδίνο δεν θα είναι πια μία από τις εμβληματικές πρωτεύουσές της.

Μετά από 47 χρόνια συμμετοχής, 3,5 χρόνια τρικυμίας μετά το δημοψήφισμα του 2016, αρκετές περιπέτειες και τρεις αναβολές η Βρετανία τερματίζει τον «γάμο» της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο το διαζύγιο θα… αργήσει να βγει.

Στην ουσία, από την 1η Φεβρουαρίου και μέχρι το τέλος του 2020 ξεκινά η λεγόμενη μεταβατική περίοδος, στη διάρκεια της οποίας η Βρετανία δεν θα είναι μεν μέλος της Ε.Ε. αλλά ταυτόχρονα θα είναι σαν να μην έχει φύγει από αυτή. Οι μετακινήσεις πολιτών, εμπορευμάτων και κεφαλαίων θα συνεχίζεται κανονικά και η Βρετανία θα συνεισφέρει όσα έχει δεσμευτεί να συμβάλλει στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το 11μηνο της μεταβατικής περιόδου θα χρησιμοποιηθεί ώστε οι δύο πλευρές να καταλήξουν σε συμφωνία για τη μετέπειτα σχέση τους. Πολλοί αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες θεωρούν πως το διάστημα αυτό είναι ιδιαιτέρως μικρό για να ρυθμιστούν εγκαίρως όλες οι απαραίτητες λεπτομέρειες, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο -άλλης μίας- παράτασης.

Η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έδωσε το κλίμα μιλώντας την Τετάρτη στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου είπε πως «καμία συνεργασία δεν θα φέρει τα πλεονεκτήματα του να είσαι μέλος στην ίδια Ένωση. Έχουμε όμως το καθήκον να επιδιώξουμε το καλύτερο για τους Βρετανούς και τους Ευρωπαίους σε έναν κόσμο μετά το Brexit. Από την πλευρά μας θα διεκδικήσουμε το καλύτερο για τις βιομηχανίες και τους αγρότες μας σε όλη την ήπειρο που ζητούν προβλεψιμότητα. Θε διεκδικήσουμε το καλύτερο για τους νέους Βρετανούς και Ευρωπαίους σπουδαστές που θέλουν να σπουδάσουν και να ζήσουν στην άλλη πλευρά της Μάγχης» είπε η πρόεδρος της Κομισιόν για να κλείσει με τα λόγια του ποιητή Τζορτζ Έλιοτ «μόνο στην αγωνία του χωρισμού κοιτάζουμε στα βάθη της αγάπης».