Θλίψη για την απώλεια του ομότιμου καθηγητή του ΑΠΘ – Η αστυνομία ερευνά τα ακριβή αίτια θανάτου.
Νεκρός στο γραφείο του στην Καλαμαριά βρέθηκε ο πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ Ιωάννης Καζάζης. Η αστυνομία ερευνά τα ακριβή αίτια θανάτου, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ.
Θλίψη και οδύνη για την απώλεια εξέφρασαν η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως και ο πρύτανης του Αριστοτελείου, καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου.
«Με μεγάλη θλίψη ενημερωθήκαμε για το θάνατο του Ι. Καζάζη, Προέδρου του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, Ομότιμου Καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Με εξαίρετες σπουδές και πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο, αφήνει σημαντική παρακαταθήκη στη σύγχρονη γλωσσική διδασκαλία. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του», ανέφερε σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η κ. Κεραμέως.
Για την «τεράστια παρακαταθήκη του Ιωάννη Καζάζη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και την ανεκτίμητη συμβολή του στην ενίσχυση των ελληνικών σπουδών στο εξωτερικό έκανε λόγο ο κ. Παπαϊωάννου», εκφράζοντας συλλυπητήρια στους οικείους του.
Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καζάζης
Ο Ιωάννης Καζάζης του Νικολάου (1947) σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στο University of Illinois και στο Yale U. Fellow στο Centre for Hellenic Studies του Harvard και Visiting Professor στο University of Maryland. Από το 1979 έως 2014, Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο ΑΠΘ. Από το 1994 Αναπληρωτής Πρόεδρος και εν συνεχεία Πρόεδρος του «Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας», και Διευθυντής του Τμήματος Λεξικογραφίας. 2010-2014: Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Επίτιμος Καθηγητής και Διδάκτωρ του «Κρατικού Πανεπιστημίου Κουμπάν» της Ρωσίας.
Συνέγραψε για τον Ηρόδοτο, τον Δημοσθένη, το Αρχαϊκό Έπος, το Επίγραμμα, και την Ιστορία των Ελληνικών Σπουδών από την Αναγέννηση ως σήμερα στη Δύση και στη Ρωσία. Ως διευθυντής της συντακτικής ομάδας εξέδωσε τους τόμους 15-21 του Λεξικού της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας 1100-1669 («Λεξικού Κριαρά»), καθώς και τρίτομη Επιτομή του.
