Τέσσερις θέσεις ψηλότερα η Ελλάδα το 2013 στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας

Τέσσερις θέσεις ψηλότερα η Ελλάδα το 2013 στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας
Κατά τέσσερις θέσεις ενισχύθηκε για το 2013 η θέση της Ελλάδας στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας (World Competitiveness Yearbook - WCY) του International Institute for Management Development (IMD).

Συγκεκριμένα, ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) δημοσιοποίησε σήμερα τα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας του IMD για το έτος 2013.

Η Ελλάδα βρίσκεται, πλέον, στην 54η θέση σε σύνολο 60 χωρών, βελτιώνοντας την παγκόσμια κατάταξή της κατά 4 θέσεις, αφού το 2012 βρισκόταν στην 58η θέση, δηλαδή τη δεύτερη πριν το τέλος.

Η άνοδος της Ελλάδας θεωρείται αναμενόμενη, εξ' αιτίας των προσπαθειών δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας και της εφαρμογής του μεταρρυθμιστικού προγράμματος, με άξονα τις αποκρατικοποιήσεις, τη μείωση του δημόσιου τομέα και τη βελτίωση της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό.

Παρά ταύτα, στη συνολική κατάταξη η κατηγορία δεικτών «Επιχειρηματική Αποτελεσματικότητα» είναι αυτή που εισφέρει τα μέγιστα στη βελτίωση της κατάταξης της χώρας μας κατά τέσσερις θέσεις.

Συγκεκριμένα, στην ιδιαίτερη κατάταξη της «Επιχειρηματικής Αποτελεσματικότητας» παρουσιάστηκε η μεγαλύτερη βελτίωση και φέτος η χώρα μας βρίσκεται στην 47η θέση από την 56η στην οποία βρισκόταν το 2012, γεγονός που τονίζει τη θετική συνεισφορά των προσπαθειών του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, η χώρα μας να κρατηθεί όρθια κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

Η θέση της Ελλάδας στις επιμέρους κατηγορίες

Σύμφωνα με τη μεθοδολογία του IMD, η συνολική κατάταξη μιας χώρας, μεταξύ των 60 χωρών που συμμετέχουν στην Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας, είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης των επιδόσεων που αυτή επιτυγχάνει στις τέσσερις επιμέρους κατηγορίες δεικτών, και συγκεκριμένα: στην «Οικονομική Αποδοτικότητα», στην «Κυβερνητική Αποτελεσματικότητα», στην «Επιχειρηματική Αποτελεσματικότητα», και, στις «Υποδομές».

Συγκεκριμένα, στις επιμέρους κατηγορίες δεικτών η κατάταξη της Ελλάδας το 2013 σε σχέση με το 2012 είναι η ακόλουθη:

1) στον τομέα της «Οικονομικής Αποδοτικότητας», η χώρα μας απώλεσε για το 2013 μια θέση και από την 58η θέση του 2013 βρίσκεται πλέον στην 59η, δηλαδή είναι προτελευταία στην παγκόσμια κατάταξη. Πρόκειται για τη χειρότερη θέση που κατείχε ποτέ η χώρα μας στον τομέα της «οικονομικής αποδοτικότητας» από το 1999.
2) στον τομέα της «Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας», η Ελλάδα βελτίωσε τη θέση της κατά δυο (2) και από την 58η το 2012, βρίσκεται πλέον στην 56η, δηλαδή στην τελευταία πεντάδα χωρών παγκοσμίως.
3) στον τομέα της «Επιχειρηματικής Αποτελεσματικότητας», η θέση της χώρας μας βελτιώθηκε κατά εννέα (9) θέσεις και από την 56η το 2012 βρίσκεται πλέον στην 47η για το 2013, και,
4) στον τομέα των «Υποδομών», η θέση της Ελλάδας επιδεινώθηκε κατά μια (1) θέση, καταλαμβάνοντας για το 2013 την 35η θέση, από την 34η που κατείχε το 2012.

Η χώρα μας βρίσκεται στην 6η θέση παγκοσμίως με κριτήριο το εξειδικευμένο και έμπειρο εργατικό δυναμικό που διαθέτει, στη 10η θέση όσον αφορά τα έσοδα από τον τουρισμό, στη 19η με κριτήριο τις εξαγωγές, και στην 5η θέση για την ύπαρξη πολύ καλά εκπαιδευμένων και αποτελεσματικών μηχανικών.

Από την άλλη μεριά, η βελτίωση των δημόσιων οικονομικών, και γενικότερα των μακροοικονομικών μεγεθών, παραμένει ζητούμενο, αφού η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία (60η) θέση στην αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, στην 59η στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων και στο συνολικό χρέος της γενικής κυβέρνησης, όπως επίσης, στην 58η με κριτήριο το ποσοστό ανεργίας των νέων.

Πέντε προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας

Ως εκ τούτου, το IMD θεωρεί ότι οι πέντε κύριες προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, κατά το 2013, είναι:

1) η ταχεία προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τη μείωση των δαπανών του δημόσιου τομέα, ούτως ώστε να διευκολυνθεί η χώρα στην προσπάθειά της για έξοδο από την οικονομική κρίση, με παράλληλα μέτρα ανάπτυξης προς την πραγματική οικονομία,

2) η ενίσχυση της ρευστότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων,

3) ο εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος, με στόχο τη μείωση της φοροδιαφυγής,

4) η μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά την επιχειρηματικότητα, και,

5) η πάταξη των φαινομένων διαφθοράς στο δημόσιο τομέα.

Αξιολόγηση