Τι λέει ο Βαρουφάκης για το χθεσινό Eurogroup -Ολόκληρη η ομιλία του (ΒΙΝΤΕΟ)

Τι λέει ο Βαρουφάκης για το χθεσινό Eurogroup -Ολόκληρη η ομιλία του (ΒΙΝΤΕΟ)
Ο Γιάνης Βαρουφάκης θέλησε να αναρτήσει στο προσωπικό του blog τις θέσεις που παρουσίασε στο χθεσινό Eurogroup ως «αντίδοτο» όπως λέει στην προπαγάνδα και τις κακόβουλες διαρροές.  Με τίτλο «Οι προτάσεις της Ελλάδας για τον τερματισμό της κρίσης, η παρέμβασή μου στο σημερινό Eurogroup» αναλύει τις θέσεις του στο χθεσινό Eurogroup.

Διαβάστε τις λέει ο υπουργός Οικονομικών προς τους αναγνώστες και κρίνετε οι ίδιοι:

Πριν από πέντε μήνες, κατά την πρώτη μου παρέμβαση του Eurogroup, σας έθεσα ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια διπλή αποστολή:

Έπρεπε να κερδίσει ένα πολύτιμο νόμισμα, χωρίς να καταστρέφει το καλό κεφάλαιο. Το πολύτιμο νόμισμα που έπρεπε να κερδίσει ήταν μια αίσθηση εμπιστοσύνης, εδώ, μεταξύ των ευρωπαίων εταίρων μας και εντός των θεσμικών οργάνων. Για μένα αυτό το πολύτιμο νόμισμα θα απαιτούσε μια σημαντική δέσμη μεταρρυθμίσεων και ένα αξιόπιστο σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης. Την ίδια ώρα έπρεπε να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα που θα τερμάτιζε την ελληνική κρίση αλλά θα είχε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού.

Η συμφωνία που θα φέρναμε πίσω στην Αθήνα, λέει ο υπουργός Οικονομικών, έπρεπε να περιλαμβάνει ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων που θα τερμάτιζε τα έξι χρόνια της συνεχούς ύφεσης, που δεν θα χτυπούσε άγρια τους φτωχούς όπως οι προηγούμενες μεταρρυθμίσεις, που θα καθιστά το χρέος μας βιώσιμο δημιουργώντας αληθινές προοπτικές επιστροφής της Ελλάδας στις αγορές χρήματος και αποπληρωμής των δανείων που έχουμε λάβει από τους εταίρους μας.

Πέντε μήνες έχουν περάσει και ενώ το τέλος του δρόμου πλησιάζει αυτή η τελευταία πράξη να επιτευχθεί μια εξισορρόπηση δεν έχει υλοποιηθεί. Ναι, στην Ομάδα των Βρυξελλών έχουμε έρθει κοντά. Πόσο κοντά; Από δημοσιονομικής πλευράς οι θέσεις είναι πραγματικά κοντά, ειδικά για το 2015. Για το 2016 το υπόλοιπο κενό ανέρχεται σε 0,5% του ΑΕΠ. Έχουμε προτείνει παραμετρικά μέτρα της τάξης του 2% έναντι του 2,5% στο οποίο επιμένουν οι θεσμοί. Αυτό το χάσμα 0,5% προτείνουμε να γεφυρωθεί πάνω από διοικητικά μέτρα. Θα ήταν, ένα σημαντικό λάθος να επιτρέψουμε μια τέτοια μικροσκοπική διαφορά να προκαλέσει τεράστιες ζημιές για την ακεραιότητα της ευρωζώνης. Σύγκληση είχε επιτευχθεί σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.

Παρ “όλα αυτά, δεν θα αρνηθώ ότι οι προτάσεις μας δεν έχουν εμφυσήσει μέσα σας την εμπιστοσύνη που χρειάζεστε. Και, την ίδια στιγμή, οι προτάσεις των θεσμικών οργάνων που ο κ Γιούνκερ μετέφερε στον κ Τσίπρα δεν μπορεί να δώσει την ελπίδα που χρειάζονται οι πολίτες μας. Έτσι, έχουμε έρθει κοντά σε ένα αδιέξοδο.

Στο παρά πέντε, σε αυτό το στάδιο των διαπραγματεύσεων, πριν ταβ γεγονότα γίνουν πλέον ανεξέλεγκτα έχουμε ένα ηθικό καθήκον, πόσο μάλλον ένα πολιτικό και οικονομικό χαρακτήρα, για να ξεπεραστεί αυτό το αδιέξοδο. Δεν είναι ώρα για αντεγκλήσεις και κατηγορίες. Οι ευρωπαίοι πολίτες θα καταστήσουν υπεύθυνους όλους όσοι από εμάς δεν κατάφεραν να βρεθεί μια βιώσιμη λύση.

Οι πολίτες από όλη την Ευρώπη δεν θα επιρρίψουν τις ευθύνες στα θεσμικά όργανα αλλά στους υπουργούς οικονομικών, τους πρωθυπουργούς και τους προέδρους τους. Αλλωστε μας εξέλεξαν για να προωθήσουμε την κοινή ευημερία της Ευρώπης και να αποφύγουμε τις παγίδες που μπορεί να βλάψουν την Ευρώπη.

Το πολιτικό μας καθήκον είναι να βρούμε έναν έντιμο, βιώσιμο συμβιβασμό. Είναι τόσο δύσκολο να το πράξουμε; Δεν το νομίζω. Πριν από λίγες ημέρες ο Ολιβιέ Μπλανσάρ επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ελλάδα:. Μια αξιόπιστη συμφωνία θα απαιτηθούν δύσκολες αποφάσεις από όλες τις πλευρές» Έχει δίκιο, οι τρεις λέξεις-κλειδιά είναι «από όλες τις πλευρές».

Ότι η Ελλάδα χρειάζεται να προσαρμοστεί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι το πόση προσαρμογή πρέπει να να κάνει η Ελλάδα αλλά τι είδους προσαρμογή. Αν από την «προσαρμογή» εννοούμε τη δημοσιονομική εξυγίανση, των μισθών και των συντάξεων τις περικοπές και τις αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών, είναι σαφές ότι έχουμε κάνει περισσότερα από ότι οποιαδήποτε άλλη χώρα σε καιρό ειρήνης.

  • Διαρθρωτικό, ή κυκλικά προσαρμοσμένο, το δημοσιονομικό έλλειμμα του δημόσιου τομέα μετατράπηκε σε πλεόνασμα με προσαρμογή κατά 20%
  • Οι μισθοί μειώθηκαν κατά 37%
  • Οι συντάξεις μειώνονται έως και κατά 48%
  • Η απασχόληση μειώθηκε κατά 30%
  • Οι καταναλωτικές δαπάνες περιορίστηκαν κατά 33%
  • Ακόμη και το χρόνιο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών της χώρας μειώθηκε κατά 16%.

Κανείς δεν μπορεί να πει ότι η Ελλάδα δεν έχει προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα μετά το 2008. Αλλά αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι η γιγαντιαία προσαρμογή, αν είναι αναγκαία ή όχι, έχει παράγει περισσότερα προβλήματα από όσα έλυσε:

  • Το συνολικό πραγματικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 27%, ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ συνέχισε να μειώνεται τρίμηνο σε τρίμηνο
  • Η ανεργία εκτινάχθηκε στα ύψη στο 27%
  • Η αδήλωτη εργασία έφτασε το 34%
  • Τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια υπερβαίνουν το 40% της αξίας
  • Το δημόσιο χρέος έχει ξεπεράσει το 180% του ΑΕΠ
  • Νέοι καλά καταρτισμένοι άνθρωποι εγκαταλείπουν Ελλάδα κατά χιλιάδες
  • Η φτώχεια, η πείνα και η ενεργειακή στέρηση έχουν αυξηθεί όπως σε ένα κράτος σε πόλεμο.
  • Οι επενδύσεις σε παραγωγική ικανότητα έχουν εξατμιστεί.

Έτσι, το πρώτο σκέλος του ερωτήματος του κ Μπλανσάρ «πόση προσαρμογή πρέπει να γίνει από την Ελλάδα;» πρέπει να απαντηθεί: Η Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη προσαρμογή. Αλλά δεν είναι του ίδιου είδους που είχαμε στο παρελθόν. Χρειαζόμαστε περισσότερες μεταρρυθμίσεις όχι περισσότερες περικοπές. Για παράδειγμα,

Πρέπει να προσαρμοστούν οι Ελληνες σε μια νέα κουλτούρα να πληρώνουν φόρους, χωρίς αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ που ενισχύουν το κίνητρο για να εξαπατήσουν

Πρέπει να κάνουμε το συνταξιοδοτικό σύστημα βιώσιμο μέσω της εξάλειψης της απλήρωτης εργασίας, ελαχιστοποιώντας τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, εξαλείφοντας την απάτη των συνταξιοδοτικών Ταμείων, ενισχύοντας την απασχόληση – όχι με την εξάλειψη του ΕΚΑΣ , όπως τα θεσμικά όργανα έχουν ζητήσει, ωθώντας έτσι τους φτωχότερους των φτωχών σε μεγαλύτερη φτώχεια.
Στις προτάσεις μας για τα θεσμικά όργανα που έχουμε καταθέσει περιλαμβάνονται:

Ένα εκτεταμένο (αλλά βελτιστοποιημένο) πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που καλύπτουν την περίοδο 2015-2025

Η δημιουργία μιας πλήρους ανεξάρτητης Φορολογικής και Τελωνειακής Αρχής (υπό την αιγίδα και την εποπτεία του Κοινοβουλίου)

Ένα φορολογικό συμβούλιο που επιβλέπει τον κρατικό προϋπολογισμό

Ένα βραχυπρόθεσμο πρόγραμμα για τον περιορισμό των κατασχέσεων και τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων

Δικαστικές και των πολιτικές μεταρρυθμίσεις

Απελευθέρωση των διαφόρων αγορών προϊόντων και υπηρεσιών (με προστασία για τα επαγγέλματα της μεσαίας τάξης, που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κοινωνικού ιστού)

Εξάλειψη των πολλών τελών

Μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης (θέσπιση κατάλληλων συστημάτων αξιολόγησης του προσωπικού, η μείωση του μη μισθολογικού κόστους, εκσυγχρονισμό και ενιαίο μισθολόγιο του δημόσιου τομέα)

Για αυτές τις μεταρρυθμίσεις οι ελληνικές αρχές έχουν ζητήσει τη βοήθεια Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρακολούθηση. Χθες συναντήθηκα με τον Γενικό Γραμματέα Ανχελ Γκουρία του ΟΟΣΑ και η ομάδα του θα ανακοινώσει αυτή την κοινή ατζέντα μεταρρυθμίσεων, με ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα:

Μια σημαντική εκστρατεία κατά της διαφθοράς ιδίως στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων

Η απελευθέρωση του τομέα των κατασκευών, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς.

Απελευθέρωση του χονδρεμπορίου

Κώδικα πρακτικής για τα media

One-Stop Επιχειρηματικά Κέντρα που την εξάλειψη των γραφειοκρατικών εμποδίων στην επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα

Μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος – όπου η έμφαση είναι σε μια σωστή, μακροπρόθεσμα, αναλογιστική μελέτη, η σταδιακή κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, η μείωση του λειτουργικού κόστους του συνταξιοδοτικών ταμείων, η εξυγίανση των συνταξιοδοτικών ταμείων – και όχι απλώς περικοπές των συντάξεων.

Ναι, συνάδελφοι, οι Έλληνες πρέπει να προσαρμοστούν περαιτέρω. Χρειαζόμαστε επειγόντως βαθιές μεταρρυθμίσεις. Αλλά, σας καλώ να λάβει σοβαρά υπόψη αυτή τη σημαντική διαφορά μεταξύ:μεταρρυθμίσεων που επιτίθενται παρασιτικά και των ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων.

Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για «οπισθοδρόμηση» μας σχετικά με τη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας και την αποφασιστικότητά μας να εισαγάγουμε εκ νέου την προστασία των μισθωτών μέσω συλλογικών συμβάσεων εργασίας (…) Πάρτε για παράδειγμα τα δεινά των νέων εργαζομένων σε διάφορα καταστήματα αλυσίδας που απολύονται, καθώς πλησιάζει το 24ο έτος της ηλικίας τους, έτσι ώστε ο εργοδότης προσλαμβάνει νεότερους εργαζόμενους στη θέση τους για να αποφύγουν να πληρώσουν τον κατώτατο μισθό που είναι μικρότερος για τους εργαζόμενους ηλικίας κάτω των 24.

Ή πάρτε την υπόθεση των εργαζομένων που έχουν προσληφθεί με μερική απασχόληση για 300 ευρώ το μήνα. Χωρίς συλλογικές διαπραγματεύσεις, αυτές οι καταχρήσεις αφθονούν με αρνητικές συνέπειες στον ανταγωνισμό (όπως αξιοπρεπής εργοδότες ανταγωνίζονται σε μειονεκτική θέση με αδίστακτους αυτούς), αλλά και με αρνητικές συνέπειες για τα συνταξιοδοτικά ταμεία και τα δημόσια έσοδα. Πιστεύει κανείς σοβαρά ότι η εισαγωγή καλά μελετημένων συλλογικών διαπραγματεύσεων, σε συνεργασία με τη ΔΟΕ και τον ΟΟΣΑ, αποτελεί «αντιστροφή της μεταρρύθμισης», ένα παράδειγμα της «οπισθοδρόμησης»;

Οι συντάξεις έχει συρρικνωθεί κατά 40% και ο αριθμός των συνταξιούχων είναι σταθερός. Έτσι, οι δαπάνες για τις συντάξεις έχει πέσει, δεν αυξήθηκαν. Η υποτιθέμενη οπισθοδρόμηση μας για «μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων είναι ότι έχουμε αναστείλει την περαιτέρω μείωση των συντάξεων που έχουν ήδη χάσει το 40% της αξίας τους, όταν οι τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών που χρειάζονται οι συνταξιούχοι, π.χ. φαρμακευτικά προϊόντα, έχουν ελάχιστα μετακινηθεί.

Περίπου 1.000.000 οικογένειες επιβιώνουν σήμερα με την πενιχρή σύνταξη του παππού ή της γιαγιάς, όπως τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι άνεργοι σε μια χώρα όπου μόνο το 9% των ανέργων λαμβάνουν τα επιδόματα ανεργίας.

Αυτός είναι ο λόγος που συνεχίζουμε να λέμε ότι όχι δεν μπορούμε να κόψουμε συντάξεις.

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προώθηση του αναπτυξιακού δυναμικού. Αλλά απλές περικοπές σε μια οικονομία όπως η προώθηση της ύφεσης στην Ελλάδα. Η Ελλάδα πρέπει να προσαρμοστεί με την εισαγωγή ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων. Αλλά την ίδια στιγμή, πηγαίνοντας πίσω στην απάντηση του κ Μπλανσάρ, τα θεσμικά όργανα πρέπει να προσαρμόσουν τον ορισμό τους στις μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη – να αναγνωρίσουν ότι τα παραμετρικά μέτρα περικοπών και αυξήσεις φόρων δεν είναι μεταρρυθμίσεις και ότι, τουλάχιστον στην περίπτωση της Ελλάδας, έχουν υπονόμευσε την ανάπτυξη.

Οι συνάδελφοι έχουν παρατηρήσει στο παρελθόν ότι οι συντάξεις μας είναι πολύ υψηλές σε σύγκριση με ηλικιωμένους τους. Επιτρέψτε μου να είμαι σαφής σε αυτό: Εμείς δεν πρόκειται ποτέ να σας ζητήσουμε να επιδοτήσετε το κράτος μας, τους μισθούς μας, τις συντάξεις μας, τις δημόσιες δαπάνες μας. Το ελληνικό κράτος ζει με τα μέσα που διαθέτει. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε μηνών έχουμε ακόμη καταφέρει, παρά τη μηδενινή πρόσβαση στην αγορά και των μηδενικών εκταμιεύσεων, να αποπληρώσουμε τους πιστωτές μας. Πρόθεσή μας είναι να συνεχίσουμε να το κάνουμε.

Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν ανησυχίες ότι η κυβέρνησή μας μπορεί να γλιστρήσει σε ένα πρωτογενές έλλειμμα και ότι αυτός είναι ο λόγος που οι θεσμοί μας ζητούν μεγάλες αυξήσεις του ΦΠΑ και μεγάλες περικοπές στις συντάξεις

Ενώ η άποψή μας είναι ότι η ανακοίνωση μιας βιώσιμης συμφωνίας θα επαρκέσει για την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας επαρκώς ώστε να παράγει ένα υγιές πρωτογενές πλεόνασμα, καταλαβαίνω πολύ καλά ότι οι πιστωτές και οι εταίροι μας μπορεί να χρειαστεί να είναι επιφυλακτικοί και να θέλουν εγγυήσεις, ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Αντί να διαφωνούμε για μισή ποσοστιαία μονάδα των μέτρων γιατί να μην συμφωνηθεί μια βαθύτερη, πιο ολοκληρωμένη, μόνιμη μεταρρύθμιση; Ένα αυτοματοποιημένο φρένο στο έλλειμμα που να έχει νομοθετηθεί και να ελέγχεται από τον ανεξάρτητο δημοσιονομικό συμβούλιο και τα θεσμικά όργανα έχουν ήδη συμφωνηθεί. Το Φορολογικό Συμβούλιο θα παρακολουθεί την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού σε εβδομαδιαία βάση, θα εκδίδει προειδοποιήσεις εάν ένας ελάχιστος στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος μοιάζει πως πλησιάζει στο να παραβιαστεί και, σε κάποιο σημείο, να ενεργοποιούνται αυτοματοποιημένες σε όλους τους τομείς, οριζόντια, μειώσεις σε όλες τις δαπάνες, προκειμένου να αποτραπεί η ολίσθηση κάτω από το προσυμφωνημένο όριο. Με αυτόν τον τρόπο θα υπάρχει ένα failsafe σύστημα που θα εξασφαλίζει τη φερεγγυότητα του ελληνικού κράτους, ενώ η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τον πολιτικό χρόνο που χρειάζεται για να παραμείνει φερέγγυο και να είναι σε θέση να κυβερνήσει μέσα σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο. Δείτε το ενδεχόμενο αυτό ως μια συγκεκριμένη πρόταση που η κυβέρνησή μας θα εφαρμόσει αμέσως μετά από μια συμφωνία.
Προτείνουμε καθόλου νέα χρήματα, ούτε ένα νέο ευρώ, για το κράτος μας

Δεδομένου ότι η κυβέρνησή μας ποτέ δεν θα ξαναχρειαστεί να δανειστεί από τους φορολογούμενους ή από τους φορολογούμενους πίσω από το ΔΝΤ, δεν υπάρχει νόημα για μια συζήτηση μεταξύ των κρατών-μελών που ανταγωνίζονται για το ποιου κράτους οι συνταξιούχοι είναι φτωχότεροι. Αντ “αυτού, η συζήτηση κινείται προς την αποπληρωμή του χρέους. Πόσο μεγάλα θα πρέπει να είναι πρωτογενή πλεονάσματα μας; Πιστεύει κανείς σοβαρά ότι ο ρυθμός ανάπτυξης είναι ανεξάρτητος από τον πρωτογενή στόχο που έχει τεθεί; Το ΔΝΤ κατανοεί πλήρως ότι οι δύο αριθμοί συνδέονται ενδογενώς και ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα πρέπει να εξεταστεί αμέσως.

Το μεγάλο μας χρέος μας θα πρέπει να θεωρηθεί ως μία μεγάλη μη χρηματοδοτούμενη φορολογική υποχρέωση. Ενώ είναι αλήθεια ότι τα μέρη του EFSF και το του GLF στο χρέος μας είναι μακροπρόθεσμα και το επιτόκιο δεν είναι μεγάλο, η μη χρηματοδοτούμενη φορολογική υποχρέωση του ελληνικού κράτους, το χρέος μας, διαθέτει ένα άμορφο συστατικό που εμποδίζει τις επενδύσεις και την ανάκαμψη σήμερα.

Αναφέρομαι εδώ στα 27 δισ. των ομολόγων του προγράμματος SMP που εξακολουθούν να κρατούνται από την ΕΚΤ. Αυτή είναι μία βραχυπρόθεσμη μη χρηματοδοτούμενη υποχρέωση που οι πιθανοί επενδυτές στην Ελλάδα την βλέπουν και γυρίζουν την πλάτη τους επειδή μπορούν να δουν το χρηματοδοτικό κενό που δημιουργείται σε αυτό το μέρος του χρέους άμεσα και επειδή αναγνωρίζουν ότι αυτό το κομμάτι των 27 δισ. στα βιβλία της ΕΚΤ σταματούν την Ελλάδα από το να επωφεληθεί από την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ, την ίδια στιγμή, όταν αυτό το πρόγραμμα βρίσκεται σε εξέλιξη και έχει φτάσει το μέγιστο δυναμικό του για να ενισχύσει τις χώρες που βομβαρδίζονται από τον αποπληθωρισμό. Είναι μια σκληρή ειρωνεία ότι η χώρα που πλήττεται περισσότερο από τον αποπληθωρισμό είναι αυτή που αποκλείεται από την αντι-αποπληθωρισμιτκή θεραπεία της ΕΚΤ. Και αποκλείεται εξαιτίας αυτών των 27 δισ. ευρώ.

Η πρότασή μας σε αυτό το μέτωπο είναι απλή, αποτελεσματική και αμοιβαία επωφελής. Προτείνουμε καθόλου νέα χρήματα, ούτε ένα νέο ευρώ, για το κράτος μας. Φανταστείτε την ακόλουθη τριμερή συμφωνία να ανακοινωνόταν τις επόμενες ημέρες:

Μέρος 1: Βαθιές μεταρρυθμίσειςσυμπεριλαμβανομένου του αυτοματοποιημένου φρένου που ανέφερα.

Μέρος 2: Ένας εξορθολογισμός του χρονοδιαγράμματος αποπληρωμής του ελληνικού χρέους σύμφωνα με τις ακόλουθες γραμμές.Κατ 'αρχάς, για να υπάρξει επαναγορά των ομολόγων του προγράμματος, η Ελλάδα αποκτά ένα νέο δάνειο από τον ESM και στη συνέχεια, αγοράζει τα ομόλογα αυτά από την ΕΚΤ. Για να στηρίξει αυτό το δάνειο, συμφωνούμε ότι η βαθιά μεταρρύθμιση είναι η κοινή προϋπόθεση για την επιτυχή ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και για τη διασφάλιση της νέας ρύθμισης του ESM που θα τεθεί σε λειτουργία αμέσως μετά και τρέχει ταυτόχρονα με το συνεχιζόμενο πρόγραμμα του ΔΝΤ, μέχρι το τέλος του Μάρτη, 2016.

Η βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση βασίζεται στην εκκρεμή εκταμίευσης της δόσης του τρέχοντος προγράμματος και η μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση ολοκληρώνεται με την επιστροφή των κερδών από το SMP, δηλαδή 9 δισ. ευρώ από τα υπόλοιπα 27 δισ., τα οποία πηγαίνουν σε δεσμευμένο λογαριασμό που θα χρησιμοποιηθεί προκειμένου να ανταποκριθεί η Ελλάδα στις πληρωμές προς το ΔΝΤ.

Μέρος 3: Ένα πρόγραμμα επενδύσεων για να βάλει μπρος την ελληνική οικονομία το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Γιούνκερ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων – με την οποία είμαστε ήδη σε συζητήσεις – την EBRD και άλλους εταίρους οι οποίοι θα κληθούν να συμμετάσχουν, επίσης, σε συνδυασμό με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και τη δημιουργία μιας τράπεζας ανάπτυξης που στοχεύει στην ανάπτυξη, τη μεταρρύθμιση και το collateralizing της δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένης της ακίνητης περιουσίας.

Υπάρχει κάποιος που πραγματικά αμφιβάλλει ότι αυτή η ανακοίνωση που αποτελείται από τα συγκεκριμένα τρία μέρη δεν θα αλλάξει δραματικά το κλίμα, δεν να εμπνεύσει τους Έλληνες να εργαστούν σκληρά για την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, δεν θα καλέσει τους επενδυτές σε μια χώρα της οποίας οι τιμές των assets έχουν μειωθεί τόσο δραματικά, και δεν να δώσει εμπιστοσύνη στους Ευρωπαίους ότι η Ευρώπη μπορεί, ακόμη και την τελευταία στιγμή, να κάνει το σωστό;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην παρούσα συγκυρία, είναι επικίνδυνα εύκολο να σκεφτεί κανείς ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Ας μην πέσουμε θύματα σε αυτήν την νοοτροπία.Μπορούμε να σφυρηλατήσουμε μια καλή συμφωνία. Η κυβέρνησή μας θα βρίσκεται εκεί, με ιδέες και με την αποφασιστικότητα να καλλιεργήσει τις δύο μορφές εμπιστοσύνης που είναι απαραίτητες για τον τερματισμό του ελληνικού δράματος: Η εμπιστοσύνη σας σε εμάς και την εμπιστοσύνη του λαού μας στην ικανότητα της Ευρώπης να παράγει πολιτικές που είναι υπέρ και όχι κατά αυτών.

Αξιολόγηση