Φόρος 80% στις «μαύρες» καταθέσεις

Φόρος 80% στις «μαύρες» καταθέσεις
«Η μας δηλώνετε τις μαύρες καταθέσεις του εξωτερικού και πληρώνετε ένα μικρό φόρο ή εάν σας πιάσουμε για να μην πάτε φυλακή θα πληρώσετε το 80%».

Τα ψέματα τελείωσαν. Η κυβέρνηση του κ. Αλέξη Τσίπρα υπό την πίεση της υστέρησης των δημοσίων εσόδων αλλά και στην προσπάθεια της να αποδείξει στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο ότι θα κυνηγήσει την φοροδιαφυγή και το «μαύρο» χρήμα λαμβάνει μια απόφαση κομβικής σημασίας.

Να επιτρέψει μέσω νομοθετικής ρύθμισης τον επαναπατρισμό ή την περαίωση των «κρυφών» καταθέσεων του εξωτερικού αλλά και του εσωτερικού των τελευταίων δεκαετιών. Σύμφωνα με τον υπουργό κατά της Διαφθοράς Παναγιώτη Νικολούδη τα αδήλωτα χρήματα που βρίσκονται στις τράπεζες του εξωτερικού υπολογίζονται σε 120 δισ. ευρώ.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ. Πρόκειται επί της ουσίας για αυτοκαταγγελία του πολίτη. Η νέα νομοθετική ρύθμιση θα προβλέπει μεν ένα σχετικά χαμηλό συντελεστή φόρου για όσους ενταχθούν σε αυτήν αλλά θα περιέχει και διατάξεις ιδιαίτερα επώδυνες για όσους την αγνοήσουν. Όπως είναι σε θέση να γνωρίσουν τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» η νέα ρύθμιση θα έχει δυο χαρακτηριστικά:

1. Για όσους ενταχθούν στην ρύθμιση. Η εφάπαξ φορολογία θα προβλέπει έναν συντελεστή εφάπαξ καταβολής φόρου ο οποίος θα κυμαίνεται μεταξύ 15% έως 25%. Το πιθανότερο είναι πάντως να καθιερωθεί το 25%. Αυτό σημαίνει ότι όποιος δηλώσει ότι κατέχει 1.000.000 στην Ελβετία τότε θα πληρώσει 250.000 ευρώ. Εάν θα επαναπατρίσει τα χρήματα ή όχι αυτό θα ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του φορολογούμενου. Πληροφορίες αναφέρουν ότι εάν θελήσει να επαναπατρίσει ένα μικρό ή ολόκληρο το ποσό τότε ο φόρος μπορεί να μειωθεί στο 20% επί του ποσού που θα εισάγει σε ελληνικές τράπεζες. Ο συντελεστής 25% θα ισχύει και για όσους έχουν αδήλωτες καταθέσεις στην Ελλάδα.

2. Για όσους δεν ενταχθούν στην ρύθμιση και συλληφθούν από τις αρμόδιες αρχές ο φόρος θα ανέλθει στο 80% επί του κεφαλαίου και δεν θα υπάρχει άλλη ποινή σε βάρος τους. Εάν συλληφθούν για φοροδιαφυγή και αρνηθούν την κατηγορία τότε οι διαδικασίες θα είναι πολύ σύντομες για να αποδείξουν το αντίθετο. Όμως εάν δεν καταφέρουν να το αποδείξουν τότε θα κατηγορούνται άμεσα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και με συνοπτικές διαδικασίες θα τους περιμένει η φυλακή. Θα θεσπιστούν δηλαδή για όσους φοροφυγάδες συλλαμβάνονται να έχουν αδήλωτες καταθέσεις είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό τόσο αυστηρές ποινές που η προφυλάκιση τους θα είναι θέμα ολίγων εβδομάδων. Επί της ουσίας όποιος έχει αδήλωτες καταθέσεις 1.000.000 ευρώ τότε θα πληρώσει 800.000 ευρώ εάν θέλει να μην υπάρξει καμία άλλη ποινή εις βάρος του.

«Η απόφαση περί οριστικής φορολογικής περαίωσης περιουσίας για εταιρίες και ιδιώτες, έναντι καταβολής ενός ποσού, θα μπορούσε να συμβάλλει καθοριστικά στην προσπάθεια κάλυψης του δημοσιονομικού κενού της επόμενης διετίας και να δημιουργήσει την κατάλληλη ηρεμία στο επενδυτικό περιβάλλον» λένε κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι αλλά και τραπεζίτες.

ΑΡΙΘΜΟΙ. Επί της ουσίας το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και το Κέντρο Φορολόγησης Μεγάλου Πλούτου (ΚΕΦΟΜΕΠ) γνωρίζουν πολλά για τις αδήλωτες καταθέσεις του εξωτερικού.

Όπως αποκάλυψαν την προηγούμενη εβδομάδα τα «Π» οι οικονομικοί εισαγγελείς κ. Παναγιώτης Αθανασίου και Γαληνός Μπρης αλλά και ο επίκουρος εισαγγελέας Γιάννης Δραγάτσης πλέον μετά την ενοποίηση όλων των λιστών (Lagarde, Νικολούδη, ακινήτων κλπ) έχουν διαπιστώσει ότι 250.000 οικογένειες έχουν διακινήσει στις τράπεζες του εξωτερικού αδήλωτες καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ την τελευταία πενταετία. Επιπρόσθετα έχουν βρεθεί και 870 ζάμπλουτοι Έλληνες με καταθέσεις μόνο μέσα σε μια χρονιά άνω των 100.000.000 ευρώ. Μονό το ποσό αυτό εκτιμάται ότι αγγίζει συνολικά τα 15 έως 30 δισ. ευρώ χωρίς όμως να έχει πιστοποιηθεί ακόμα πόσα από αυτά τα χρήματα είναι αδήλωτα.

Αφού η κυβέρνηση λάβει τις οριστικές αποφάσεις εκτιμάται ότι θα άρει το βέτο που θέτει μία σειρά παράλληλων νομοθετικών παρεμβάσεων που απαιτούνται για να μην αποτύχει το μέτρο όπως έγινε άλλες δύο φορές στο παρελθόν.

Ένα βασικό πρόβλημα είναι ο νόμος 3691/2008 για το ξέπλυμα χρήματος, καθώς σήμερα και μετά από τροποποιήσεις του 2011 εντάσσει τη φοροδιαφυγή ως ποινικό αδίκημα για το οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις του. Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος επαναπατρίσει χρήματα με νέο νόμο, αν ο νέος νόμος δεν τροποποιεί το Ν.3691/2008 ή με κάποιο τρόπο δεν αναστέλλει το ποινικό κομμάτι της φοροδιαφυγής, τότε μπορεί ο φορολογούμενος να αποδώσει το φόρο στο κράτος για τα εισερχόμενα κεφάλαια, αλλά ταυτόχρονα και κατόπιν ελέγχου από την τράπεζα ή τον ΣΔΟΕ να κινδυνεύει ποινικά για ξέπλυμα μέσω φοροδιαφυγής ή άλλων αδικημάτων. Η άρση του βέτο θα αφορά όσους αποδεχθούν την ρύθμιση είτε πριν είτε αφού συλληφθούν.


Χαμηλοί συντελεστές το 2004 και του 2010

O επαναπατρισμός κεφαλαίων έχει ξαναγίνει δύο φορές τα τελευταία 10 χρόνια με αμφισβητούμενα αποτελέσματα. O πρώτος επαναπατρισμός ξεκίνησε το 2004.

Ο νόμος που θεσμοθέτησε τη διαδικασία του επαναπατρισμού ήταν ο 3259/2004 με το άρθρο 38. Eπειδή ήταν μία πρωτόγνωρη διαδικασία για την Ελλάδα, χρειάστηκε να θεσμοθετηθεί μια ατελείωτη σειρά εγκυκλίων ώστε να δουλέψει ο μηχανισμός του επαναπατρισμού.

Ο νόμος όριζε την εποχή εκείνη πολύ ευνοϊκές προϋποθέσεις για τον επαναπατρισμό καθώς ο συντελεστής φορολόγησης των εισερχόμενων κεφαλαίων ήταν 3% εξαιρετικά χαμηλός και μεγάλο κίνητρο. Ο νόμος έδινε ένα περιθώριο επαναπατρισμού από το καλοκαίρι του 2004 έως το καλοκαίρι του 2005. Τα αποτελέσματα του επαναπατρισμού δεν ήταν τα αναμενόμενα.

Το ΥΠΟΙΚ ανέμενε εισροή κεφαλαίων περί τα 5-10 δισ. ευρώ, αλλά στο τέλος του προγράμματος οι εισροές κεφαλαίων μετά βίας ξεπερνούσαν το 1,5 δισ. και οι αντίστοιχοι εισπραχθέντες φόροι πλησίαζαν τα 50 εκατ. ευρώ.

Έξι χρόνια αργότερα, το 2010, επιχειρήθηκε εκ νέου επαναπατρισμός κεφαλαίων.

Η νέα διάταξη κυρώθηκε με το άρθρο 18 του Ν.3842/2010 και πλέον προέβλεπε δύο συντελεστές φορολογίας αυξημένους σε σχέση με το 2004. Ο ένας συντελεστής είχε ύψος 5% κατά την εισαγωγή των κεφαλαίων και ο δεύτερος 8% με απόδοση χωρίς την εισαγωγή των κεφαλαίων, αποσκοπώντας στην νομιμοποίηση της κατάθεσης ενώ αυτή παρέμενε σε ίδρυμα του εξωτερικού.

Εκτός των συντελεστών, υπήρξε μια μεγάλη διαφορά στον έναν επαναπατρισμό από τον άλλο και αυτή ήταν ο νόμος 3691/2008 για το ξέπλυμα χρήματος.

Το γεγονός ότι κατά την εισαγωγή των κεφαλαίων ο κάτοχος αμνηστεύονταν φορολογικά δεν αναιρούσε την υποχρέωση των Τραπεζών να ψάξουν τα χρήματα από πλευράς άλλων ποινικών αδικημάτων. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Επιπρόσθετα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κ. Ρούλα Κουράκου (σύζυγος του Γιάννου Παπαντωνίου) που επαναπάτρισε 1,8 εκατ. δολάρια εκείνη την εποχή εν τούτοις το ΣΔΟΕ την ήλεγξε φορολογικά καθώς το όνομα της περιλαμβάνονταν στην λίστα Lagarde.

ΠΗΓΗ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Αξιολόγηση