Γιατί τα ΕΛΠΕ «ζαλίζουν» την κυβέρνηση

Ποιες ιδιωτικοποιήσεις πρέπει να υλοποιηθούν μέσα στο 2018

Γιατί τα ΕΛΠΕ «ζαλίζουν» την κυβέρνηση


Σε αγώνα δρόμου θα πρέπει να επιδοθεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για την υλοποίηση της λίστας των ιδιωτικοποιήσεων μέσα στο 2018.

Οι δανειστές έχουν καταγράψει τα προβλήματα με τις καθυστερήσεις των προηγουμένων ετών και έχουν προειδοποιήσει ότι η πιστή υλοποίηση από ελληνικής πλευράς των ιδιωτικοποιήσεων θα κρίνει και τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Τα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις πηγαίνουν κατευθείαν στην εξυπηρέτηση του χρέους, και λαμβάνονται υπόψη στις μελέτες για τη βιωσιμότητά του (DSA), που θα εκπονήσουν η ΕΚΤ και το ΔΝΤ μέσα στο 2018.

Με το καλημέρα της νέας χρονιάς, θα πρέπει να τρέξουν οι διαγωνισμοί για τις μαρίνες Αλίμου και Χίου, για την παραχώρηση της Εγνατίας Οδού, να μπει στην τελική ευθεία η πώληση του ΔΕΣΦΑ (66%) και να αρχίσουν οι αποκρατικοποιήσεις του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (30%), των ΕΛΠΕ (35%), της ΔΕΠΑ (65%) και του ΟΤΕ (5%).

Η κυβέρνηση καλείται να προκηρύξει τον διαγωνισμό για το καζίνο στο Ελληνικό και να τελειώνει το συντομότερο δυνατό με όλες τις εκκρεμότητες στο πρώην αεροδρόμιο (μετακόμιση φορέων, κ.λπ.), ώστε ως τον Ιούνιο να έχει κλείσει οικονομικά τη συναλλαγή.


Υψηλό βαθμό τόσο πολιτικής όσο και τεχνικής δυσκολίας έχει και η πώληση του 17% της ΔΕΗ. Στο συμπληρωματικό μάλιστα Μνημόνιο, η έναρξη του διαγωνισμού τοποθετείται στον Ιούνιο, ενώ γίνεται λόγος για τη δυνατότητα να εφαρμοστεί κάποια εναλλακτική μέθοδος, πέραν της πώλησης των μετοχών, αρκεί αυτή να έχει τα ίδια οικονομικά οφέλη για το Δημόσιο.

Τον Μάρτιο, η κυβέρνηση θα πρέπει να φέρει στη Βουλή τη συμφωνία για τις προς πώληση μονάδες της ΔΕΗ, ενώ παράλληλα θα πρέπει να προκηρύξει, να προχωρήσει ή να κλείσει οκτώ εμβληματικούς διαγωνισμούς.
Επίσης δύσκολη από κάθε άποψη θεωρείται η ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ. Το συμπληρωματικό Μνημόνιο κάνει λόγο για εναλλακτικές μεθόδους, αναφέροντας ότι το Δημόσιο μπορεί να διαθέσει μικρότερο του προβλεπόμενου 35%, υπό την προϋπόθεση ότι θα φέρει ισοδύναμο αποτέλεσμα.
Η παραπάνω διατύπωση φωτογραφίζει την παράλληλη πώληση μεριδίων τόσο του Δημοσίου όσο και του βασικού μετόχου των ΕΛΠΕ, δηλαδή της Paneuropean του ομίλου Λάτση που ελέγχει το 45,47% της εταιρείας, με την ταυτόχρονη είσοδο στην εταιρεία ενός στρατηγικού επενδυτή.
Κυβέρνηση και θεσμοί έλαβαν υπόψη ότι ένας επενδυτής δεν έχει κανένα κίνητρο να διεκδικήσει το 35% του Δημοσίου, καθώς ακόμη και αν το αποκτήσει, δεν θα έχει πρόσβαση στο μάνατζμεντ, το οποίο θα παραμείνει στα χέρια του ισχυρότερου μετόχου.
Εκτός αυτού, η Paneuropean, με βάση τη συμφωνία του 2003, έχει το δικαίωμα της πρώτης προσφοράς, σε περίπτωση πώλησης του ποσοστού του Δημοσίου. Τούτο σημαίνει ότι το ΤΑΙΠΕΔ οφείλει να απευθυνθεί πρώτα στον όμιλο Λάτση.

Παράγοντες της αγοράς θεωρούν ότι η μόνη πιθανότητα να προχωρήσει αυτή η ιδιωτικοποίηση είναι μια παράλληλη πώληση ποσοστών του Δημοσίου και της Paneuropean. Αρκεί φυσικά κάτι τέτοιο να έχει και τη σύμφωνη γνώμη της τελευταίας.

Αξιολόγηση