Ποιος φόρος περιουσίας; ΕΝΦΙΑ και πάλι ΕΝΦΙΑ

Στο στόχαστρο των δανειστών τα σχέδια αντικατάστασης του φόρου από άλλον τύπου ΦΜΑΠ

Ποιος φόρος περιουσίας; ΕΝΦΙΑ και πάλι ΕΝΦΙΑ

Πολύ μεγάλες δυσκολίες θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση στο να πείσει τους δανειστές να αντικαταστήσουν τον ΕΝΦΙΑ με έναν καινούργιο φόρο περιουσίας έστω και αν τα νούμερα δείξουν ότι η εισπρακτική απόδοση θα είναι η ίδια. Ο λόγος; Οι δανειστές γνωρίζουν ότι το να ζητηθούν περί τα 3 δις. ευρώ από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες αντί για περίπου έξι εκατομμύρια που πληρώνουν σήμερα, θα θέσει σε κίνδυνο το πιο αποδοτικό μέτρο (από εισπρακτικής άποψης) των τελευταίων ετών.

Χθες που δόθηκαν στη δημοσιότητα τα αναλυτικά στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού στο 9μηνο, αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι ο ΕΝΦΙΑ δρα καταλυτικά για την εκτέλεση του προϋπολογισμού. Τον Σεπτέμβριο, με το που ξεκίνησε η διαδικασία καταβολής του ΕΝΦΙΑ, το έλλειμμα στα φορολογικά έσοδα περιορίστηκε από τα 1,069 δις. ευρώ στο τέλος Αυγούστου, στα 655 εκατ. ευρώ στο τέλος Σεπτεμβρίου. Μάλιστα, η «τρύπα» θα μειωθεί ακόμη περισσότερο λόγω ΕΝΦΙΑ καθώς μέχρι και το τέλος Σεπτεμβρίου, είχε προϋπολογιστεί να εισπραχθούν δύο δόσεις από τον φόρο κατοχής ακινήτων αντί για μία. Έτσι, μέχρι και το τέλος του χρόνου (για την ακρίβεια μέχρι το τέλος Ιανουαρίου καθώς και η δόση του Ιανουαρίου 2018 θα προσμετρηθεί στα έσοδα της φετινής χρονιάς) η απόκλιση στα φορολογικά έσοδα ουσιαστικά θα έχει καλυφθεί.

Η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να προχωρήσει έστω και… καμουφλαρισμένα στην κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, θέλει να αντικαταστήσει τον φόρο με τη σημερινή του μορφή από έναν φόρο ο οποίος θα υπολογίζεται με βάση το σύνολο της περιουσίας του καθενός. Το πρόβλημα όμως στην Ελλάδα είναι ότι η περιουσία είναι κατακερματισμένη. Έτσι, οι περισσότεροι δηλώνουν ιδιοκτησίες των μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ οι οποίες μάλιστα θα συρρικνωθούν ακόμη περισσότερο αν αλλάξουν οι αντικειμενικές αξίες. Αυτό σημαίνει ότι τον νέο φόρο θα τον πληρώνουν πολύ λιγότεροι σε σχέση με σήμερα ειδικά αν η κυβέρνηση θελήσει να θεσπίσει και αφορολόγητο (π.χ 50.000 ευρώ). Η μείωση των αντικειμενικών αξιών αλλά και η ταυτόχρονη συρρίκνωση της φορολογικής βάσης, θα σήμαινε ότι για να συγκεντρωθεί το ίδιο ποσό, οι φορολογικοί συντελεστές θα έπρεπε να φτάσουν ακόμη και πάνω από 1% το οποίο ακόμη και συγκριτικά με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, συνιστά «δήμευση». Η συνέχεια θα δείξει αν οι δανειστές θα επιτρέψουν τελικώς στην κυβέρνηση να προχωρήσει σε μια τέτοια αλλαγή.

5.0
Αξιολόγηση